Vol geforceerde ambities,zonder eigen smoelwerk

Het grootste mankement van ’The technomancer’ is dat het in een tijdperk leeft waar slechte verhaalgedreven avonturenspellen nauwelijks meer bestaan. De ’Uncharteds’ de ’Batmans’ en de ’Metal gears’ bepalen tegenwoordig de standaard. Wie daaraan niet kan tippen, is gezien. Dat lot is ook weggelegd voor ’The technomancer’.

De grootste fout die de game maakt is dat die probeert aan te sluiten bij de huidige standaard. Na enkele minuten denk je bijna dat je de nieuwe ’Fallout’ aan het spelen bent. Dat duurt ook maar enkele minuten. Al snel weet je beter, vooral door de deprimerende omgeving en het gemis aan verfijning. De makers proberen het spel geforceerd groots en episch te laten zijn, maar vergaten een eigen smoelwerk.

Dat had er wel kunnen zijn, kijkend naar de actie. Die speelt lekker, is gevarieerd, oogt spectaculair en is behoorlijk pittig. Het fascinerende scifi-verhaal, dat zich afspeelt op Mars, is ook helemaal niet verkeerd. Maar doordat op alles de focus is gelegd – mooie beelden, ambitieus verhaal, uitgebreide RPG-elementen – is niets echt goed. Ook de actie, hoe glorieus die soms ook overkomt, mist net die extra afwerking om de game naar een hoger level te tillen.

Je merkt dat een B-team het spel heeft gemaakt, met een minimaal budget. Het resultaat is dat er geen keuzes zijn gemaakt en je van alles wat krijgt.

Doodzonde. Als de focus puur op de actie had gelegen, had hier veel meer ingezeten.

Fedde Hoogendoorn

Meer nieuws uit frontpage

Net binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.