Schuim

Leontien van Engelen

Het is een prachtzomer geweest, daar is vrijwel iedereen het over eens. Maar zoals we gewend zijn in ons kikkerlandje, kan het weer ook ineens helemaal omslaan.

De afgelopen dagen kwam de regen met bakken uit de lucht. Vooral dinsdag was het raak. Vrijwel onafgebroken stroomde het hemelwater naar beneden. Aangezien ik mij dagelijks op de fiets naar redactie begeef, raadpleeg ik meestal 's morgens buienradar even om de afweging te maken wel of geen regenkledij mee te nemen. Dinsdag gokte ik dat ik aan een regenjas genoeg zou hebben, hoewel ik ook zag dat aan het eind van de werkdag de kans op een fikse bui redelijk groot was. Maar mijn regenbroek kon ik zo snel niet vinden, dus in de hoop dat het mee zou vallen verliet ik de woning zonder. Een hele foute beslissing, zo bleek 's avonds.Het water kwam met liters tegelijk uit de lucht toen ik huiswaarts keerde. Mijn spijkerbroek was dan ook snel compleet doorweekt. Halverwege mijn tocht naar huis zag ik ineens een behoorlijk grote witte plek op een van mijn knieën zitten. Getver, vogelpoep. Dacht ik. Tot ik goed keek en zag dat mijn broek begon te schuimen. Thuis gekomen maakte ik in mijn hoofd twee notities voor mijzelf: a) altijd een regenbroek meenemen en b) de wasmachine nakijken, want gezien het spontane schuim op mijn knieën spoelt hij niet zo goed meer.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.