Nieuwe cd's

Hans Visser

R&B/Country/Rock

Elvis Presley - Elvis At Stax

(RCA; box met 3 cd’s) ****

In 1973, vier jaar voor zijn te vroege overlijden, nam Elvis Presley prachtig materiaal op in de befaamde Stax-studio’s. Tijdens twee afzonderlijke sessies zong hij, begeleid door superbe muzikanten, topstukken van Tony Joe White (’For ol’ time sake’), Boodleaux & Felice Bryant (´She wears my ring’), Leiber & Stoller (’Three corn patches’) en Tom Jans (’Loving arms’). Het meeste is sindsdien wel verschenen, maar deze ’outtakes’ zijn brandschoon gemaakt en klinken hier rechtstreeks. Ze doen de nalatenschap van Presley meer recht dan de eindeloze serie albums die Elvis’ manager Tom Parker destijds de markt opschopte. Wat had ’The King’ niet nog allemaal kunnen doen?

John Oomkes

Chique pop

Rodrigo Leão - Songs (2004-2012)

(Glitterhouse/Munich) ***

Dit is typisch zo’n album dat tussen wal en schip valt, omdat het moeilijk is te plaatsen: chique pop die tegen klassiek aanleunt. Rodrigo Leão heeft zich nooit in een vakje laten stoppen. Niet toen hij deel uitmaakte van de Portugese band Madredeus, niet in zijn solocarrière. ’Songs’ is een collectie oude en nieuwe stukken waarin hij samenwerkt met al dan niet bekende vocalisten uit de popmuziek, die hij Engelstalig laat zingen op sierlijke orkestrale muziek met hier en daar wat popaccenten. Met name Stuart Staples (Tindersticks), Joan as Police Woman, Beth Gibbons (Portishead) en bovenal Neil Hannon (The Divine Comedy) floreren op de melancholie van Leão.

Fred Hoogendoorn

Rock, roadsongs

Willie Nile - American Ride

(Loud/Blue Rose) ***

Willie Nile (bouwjaar 1948) heeft het nooit echt gemaakt, maar de Newyorker, kind van Greenwich Village en CBGB’s, is uit het juiste hout gesneden. Hij staat nog met regelmaat in een van de clubs in Bleecker Street en wordt soms door Springsteen het podium opgesleept. American ride’ beschrijft Nile’s levensloop aan de hand van twaalf pittige roadsongs. Het is een uitvergroting van ’Streets of New York’, een soortgelijk album uit 2006. Het is geen hemelbestormende productie, maar het album levert aan de hand van muzikale snapshots een mooi beeld van een rocker die je met een hees timbre en een klein vibrato weet te raken. ’She’s got my heart’ is een lieve ode aan zijn dochter.

John Oomkes

Klassiek

’Lobgesang’ Mendelssohn

Jan Willem de Vriend, Neth. Symph. Orch. e.v.a. (Challenge) ***

Toen het in 1840 vier eeuwen geleden was dat Gutenberg het boekdrukken uitvond, werd dat gevierd. Mendelssohn schreef ’Lobgesang’, een soort kruising tussen symfonie en cantate, op basis van Bijbelteksten. Jan Willem de Vriend is het met The Netherlands Symphony Orchestra, alias het orkest van het Oosten, begonnen aan de opnamen van Mendelssohns symfonieën. Daarvan is dit het eerste nog niet echt overtuigende deel, al steunt hij met dit ’moderne’ orkest op de uitvoeringspraktijk van 1840. De sopranen Judith van Wanroij en Machteld Baumans leveren mooie solo’s en Patrick Henckes pittige tenorpartijen. Het koor Consensus Vocalis kan nog niet sprankelen.

Hans Visser

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.