Een nog iets te dof pareltje

Hanneke van den Berg

Het debuut van Anne-Marieke Samson (1981) is een intrigerende, grimmige tragikomedie vol verrassende schijnbewegingen, die van begin tot einde noopt tot doorlezen.

Jammer alleen dat de schrijfster niet de tijd heeft genomen om haar verhaal op sommige punten wat consistenter te maken. Door dat gemis is wat een pareltje van cynisme had kunnen zijn, nu toch iets doffer.

Jakob Duikelman is een wat eenzelvige man. Na een mislukt huwelijk met een Nigeriaanse vrouw deelt hij nu zijn leven met een Thaise en met Disi, dochter uit zijn eerste huwelijk. Als ambtenaar op de afdeling Oorlogsmisdaden van het OM heeft hij al jaren niks te doen.

Maar dan begint opeens alles in zijn rustige leventje af te brokkelen: Duikelman krijgt kanker, zijn dochter begint een relatie met een veel oudere Nigeriaan, zijn vrouw gaat vreemd. En Duikelman wordt geconfronteerd met de eerste, tegelijk laatste oorlogsmisdadiger in zijn carrière.

Hoe meer de zaken uit de hand lopen, hoe meer Samson op dreef raakt. Met een minimum aan woorden weet ze soms een maximum aan zeggingskracht te bereiken. Zoals het oordeel van de o zo politiek-correcte en tolerante buren over het vermeend racisme van Duikelman: ’Je verwacht het gewoon niet van zo’n man met een vrouw met spleetogen en een dochter met Zoeloelippen’.

Anne-Marieke Samson is een schrijfster die we in de gaten moeten houden.

Fictie

Anne-Marieke Samson: ’De val van Jakob Duikelman’.

Uitg. De Arbeiderspers, €19,95

Drie sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.