Geweld

Ad Heesbeen

Het leven van de 46-jarige Curaçaoënaar Shannon Borgschot eindigde op 10 maart 2014. Hij stierf een welhaast oudtestamentische dood. Shannon Borgschot kwam om het leven door steniging. De aan drugs verslaafde man, die grotendeels op straat leefde, en psychische problemen had, eindigde zwaar bebloed op een grasveldje in de Kaya Mochila, in de wijk Koraal Specht op Curaçao, omringd door stenen en stukken glas.

De daders zijn vier jonge jongens uit de buurt, van vijftien en zestien jaar oud. Shannon Borgschot, bij iedereen bekend onder zijn bijnaam ’Mangel’, was eerder die ochtend betrapt bij een poging iets te pikken in het huis van één van hen. Daarop renden de jongens achter ’Mangel’ aan en gooiden met keien, stenen en stokken naar hem. Ook toen hij was gestruikeld en met zijn buik op de grond lag bleven ze voorwerpen tegen zijn lichaam aangooien. Tot hij niet meer bewoog. Toen renden de jongens weg uit de Kaya Mochila.

Die straat ligt om de hoek van het huis van de peetmoeder van mijn zoon. Dat huis is voor mij en voor hem een veilige haven. Hij houdt van zijn ’madrina’. Als vader en moeder moeten werken en de school is afgelopen, is mijn zoon daar vaak om tv te kijken en computerspelletjes te spelen, te eten, slapen of zich gewoon te vermaken. Tegenover het huis ligt een Chinese supermarkt die in dezelfde tijd van de moord twee keer werd overvallen door gemaskerde mannen. Iets achter het huis werd eens een mini-uzi gevonden in een hondenhok en waren er schietpartijen, vechtpartijen en drugsinvallen.

Curaçao kent, helaas, veel geweld. En als vader van een vijfjarige baart me dat zorgen. Want na de doodgeslagen zwerver zijn recent op het eiland onder meer ook een jongen van 17 en zijn vriendin van 23 jaar langs de kant van de weg door het hoofd geschoten en is een radio-dj van 39 jaar doodgeschoten.

Op zo’n moment vraag je je af: wanneer ziet mijn zoon voor het eerst een vechtpartij, een schietpartij of een moord?

En, nog belangrijker: wat moet je dan doen als vader om dat te voorkomen? Hoe doe je dat?

Elke dag lees ik over geweld in de kranten en meld het zelf op de lokale radio en tv. Op dit moment lijkt mijn zoon nog niet onder de indruk van geweld. Als een politieauto, brandweerwagen of ambulance op straat langsrijdt vindt hij dat ’cool’.

Moorden, gevechten en geweld ziet hij tot nu toe vooral op tv. Zoals het programma ’Power Rangers’, waarbij vijf scholieren ’the forces of evil’ bestrijden die de wereld willen vernietigen. Mijn zoon houdt van het programma en vindt het niet meer dan logisch dat ’goed’ wint van ’kwaad’.

Op tv is dat logisch. In de harde realiteit hoop ik dat hij nooit een wapen aanraakt. Zelfs geen steen werpt.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.