Innemend samenspel in 'Trois souvenirs de ma jeunesse'

'Trois souvenirs de ma jeunesse'. Foto PR

'Trois souvenirs de ma jeunesse'. Foto PR

1 / 2
Nanska van de Laar

Ja, probeer dat maar eens uit te leggen. Paul is op het vliegveld aangehouden omdat hij in verdacht veel landen is geweest en een dubbelganger blijkt te hebben. En nu de persoon die al jaren onder zijn identiteit leefde is overleden, is Paul officieel ook dood.

In ’Trois souvenirs de ma jeunesse’ toont regisseur Arnaud Desplechin hoe zijn hoofdpersoon - die hij al eerder in ’Comment je me suis disputé’ en ’Un conte de Noël’ liet verschijnen - tot dit punt in zijn leven is gekomen. De ondervraging op de luchthaven is aanleiding om terug te denken aan vroeger. Toen Paul wegrende van huis, of toen hij in Rusland uit onnozele liefdadigheid zijn paspoort afstond. En vooral: toen Esther nog de liefde van zijn leven was.

Met een hoofdstuk voor iedere periode bestaat deze film voor het grootste deel uit flashbacks, waarvan de jeugdliefde in de jaren 80 het meest prominent wordt uitgewerkt. Aanvankelijk blijft het vaag welke kant Desplechin op wil met al die flarden van herinneringen.

’Trois souvenirs’ volgt geen normale spanningsboog, maar moet worden bekeken als een collage van gebeurtenissen, die de hoofdpersoon uiteindelijk op een prachtig ontroerende manier vormgeven. Stijl en gevoel zijn voor Desplechin belangrijker dan een klinkklare duiding.

Dankzij de fijne nostalgische sfeer die hij oproept en het innemende samenspel van de twee hoofdrolspelers, kost het weinig moeite om daarin mee te gaan.

’Trois souvenirs de ma jeunesse’

Regie: Arnaud Desplechin

Met: Quentin Dolmaire, Lou Roy-Lecollinet, Mathieu Amalric

Vier sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.