Film van toen nu webhit

Tina Towner, toen

Tina Towner, toen

Tina Towner nu

Tina Towner nu

1 / 2
Ad Heesbeen

Er is niet veel film over in de Sears Tower Varizoom, maar Tina Towner mag het laatste beetje opmaken als deze dag John F. Kennedy voorbijrijdt. Haar vader heeft precies verteld hoe ze moet filmen. „En als ik in de camera een klikkend geluid hoor, dat heeft papa gezegd, dan is de film op.”

Tina is 13 jaar. Haar ouders halen haar ’s ochtend op van haar school, T.W. Browne Junior High. Moeder Patricia heeft keurig een briefje geschreven voor de schoolleiding zodat haar dochter weg mag om de 35e president van Amerika, in down town Dallas te zien.

Aangekomen op het groene, heuvelachtige plein dat iedere inwoner van Dallas kent als Dealey Plaza, posteert vader Jim, klapstoeltje onder z’n arm, zijn gezin op Elm Street. Aan de noordwestelijke kant van het plein. Maar Tina voelt zich daar in de brandende zon niet zo lekker, dus verhuizen de Towners naar de schaduw van een boom, iets verderop. Op de hoek met Houston Street.

Daar komt eindelijk de limousine met JFK en Jackie aan. Als ie vlakbij is, begint Tina secuur te filmen. Ze is gefocust op haar taak, ze kan door de zoeker de first lady naar haar zien kijken. „De wagen draait langzaam langs ons heen”, vertelt ze als ze later, stap voor stap, de film van haar geheugen afspeelt. „Eigenlijk ben ik niet helemaal bij het moment.”

Een paar seconden duurt het, dan is Kennedy gepasseerd. Direct daarop volgen de schoten. Tina wordt door een onbekende man voor haar veiligheid naar de grond getrokken. „Welke domoor steekt er nu vuurwerk af”, roept ze. Maar Jim weet instinctief dat het geen rotjes zijn. Hij rent naar links en maakte nog een paar plaatjes met zijn Yashica fotocamera.

Een halve eeuw later. Tina, inmiddels 63 jaar, heeft inmiddels een klein boekje geschreven over haar ervaringen. Tina Towner, mijn ervaringen als de jongste filmer van de moord op Kennedy heet het. Ze vertelt tijdens een interview hoe de rest van die 22 november verliep. „We waren ontdaan. Stil. Het was een onwerkelijke dag. Ik ben nog wel naar school teruggegaan, maar de andere kinderen wisten niet dat ik zo dichtbij had gestaan. ”

Oproep

Een paar dagen later, na een oproep aan getuigen, werden film- en fotorolletje ingeleverd bij de krant The Dallas Morning News om ze te laten ontwikkelen. Zowel Tina als haar vader hadden er toen geen goed gevoel bij. „Maar dat deed je in die tijd. En helemaal omdat het een gebeurtenis was die nog nooit eerder was voorgevallen.”

Tina’s film bleek een van de laatste bewegende documenten van Kennedy te zijn. Weken duurde het voor ze iets terugkregen. Er is wel iets met de film uitgehaald, zegt Tina. „Door wie weet ik niet; we hebben het een paar keer ter beschikking gesteld aan media en de autoriteiten. Een paar frames ontbreken volgens mij, net die met de Texas Book Store Depository (waarvandaan geschoten zou zijn – red.) op de achtergrond.”

De ouders van Tina zijn nooit door een onderzoekscommissie gehoord.  Dat hebben de Towners altijd vreemd gevonden. Of ze haar filmpje nog vaak bekijkt? „Soms jarenlang niet”, zegt Tina. „Nu het op YouTube staat kijk ik iets meer.” Ze probeert dan in de spiegeling van de limousinedeuren zichzelf en haar reeds overleden ouders te ontwaren, maar dat lukt niet. Over de moord werd in huize Towner niet vaak gesproken. Tina weet eigenlijk niet goed waarom. „Het was iets groots, ja. Maar we gingen verder met ons leven. Zo leek het. Weinig mensen wisten dat ik ter plaatse was geweest, en ik vond dat prima zo. Het was zoals het was.” Op de vraag of ze last heeft gekregen van haar herinneringen aan die dag en of ze het gebeurde verwerkt heeft zegt ze: „Ik was  te jong om erg onder de indruk te blijven. Er werd ook geen big deal van gemaakt door m’n ouders of op school. ”

Impact

Jaren later merkte ze dat haar vader Jim emotioneel werd als het onderwerp ter sprake kwam. „Het heeft grote emotionele impact op hem heeft gehad. Hij kon er niet zonder tranen aan terugdenken.”

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.