Zo’n dag

1 / 2
Peter Lodewijks

Zo’n dag. Dat hemel besluit alle sluizen eens lekker open te zetten. Hond het ook niet langer droog houdt. Dus moet je naar buiten. Kom je er achter dat regenjas niet zo waterdicht is als bij aanschaf beloofd.

Zo’n dag. Dat je jezelf negen taken binnenshuis geeft, want je kunt toch niet naar buiten. Taak 1: lading uit wasmachine wilt halen. Beddengoed avond ervoor in machine gestopt, want het zou deze zondag droog blijven en dus kan was wapperen in de wind. Deurtje van machine wil niet open. Dan programma maar opnieuw starten. Bij centrifugeren blijft trommel weer hangen. Te zwaar beladen. Halve zondagochtend probeer ik van alles. Deurtje blijft stijf dicht.

Dan maar naar taak 2: strijken. Niet mijn grootste hobby, maar wat niet is kan nog komen. Begin vol goede moed. Doet stoomapparaat het niet. Is gebruikt om behang af te stomen en daar blijkbaar nog steeds van slag van. Geen lichtje dat brandt, geen stoom uit strijkijzer. Stapel strijkgoed van maanden kijkt mij verwijtend aan. Ik haat terug.

Zo’n dag. Dat je nieuwe houder voor keukenrol aan binnenkant van kastje wilt bevestigen. Simpele handeling, bovenkant deurtje even stevig aandrukken en klaar. Ja, klaar dus. Kastje zakt door hoeven en uit voegen. Nieuwe taak: deurtje herstellen. Wat ik ook probeer, maak het alleen maar erger. Ram hele deurtje er uit. Over naar taak 3: bovenverdieping opruimen. Zie in kamer boven schuur dat het daar vrolijk naar binnen regent. Leg handdoeken en later badjas van Zoon op drempel. Wat moet je anders? Paraplu boven huis?

Zo’n dag. Dat je vóór je voor tweede keer met Hond regen in moet, eerst zelf naar toilet gaat. Licht doet het niet. Ook niet in badkamer. Ook niet in gang en trapgat. Ook niet op bovenverdieping. Waar ochtendjas en handdoeken inmiddels tranen met tuiten huilen. Ik ruk meterkast open. Hoe zit dat ook al weer met aardlekschakelaars? Wat ik ook draai of klik, er verandert niets. Stoppen vervangen. Helpt niet. Dan weet ik het ook niet meer. Naar buiten om af te koelen.

Zo’n dag. Dat je zeiknat na rondje bos weer thuiskomt. Met trek in warme chocomel met slagroom en rum. Chocomel over datum. Schimmel op slagroombusje. Rum op. Steek mij maar lek.

Dan maar koken. Spek uitbakken voor troostende quiche. Krijg bijna rolberoerte. Brandalarm! Maar spek ligt in zo’n keramische koekenpan van de reclame. Die kan niet aanbranden. Zou er echt brand zijn? Met al die nattigheid? Ren door en om huis. Niets aan de hand. Toch blijf ik op mijn hoede: brandalarm gaat toch niet voor niets?

Zo’n dag. Dat je ’s avonds blij bent dat die voorbij is. Poets tanden bij kaarslicht. Heb er in tijden niet zo goed uitgezien. Ja hoor, tel gerust mijn zegeningen.

spaanders@hdcmedia.nl

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.