Enerverende toekomstfantasie

Hanneke van den Berg

Hij jakkert over ijsvlakten en doorboort gevaarlijke sneeuwformaties. Stoppen doet hij nooit. De Snowpiercer is de gigantische trein waarin het overgebleven restant van de mensheid zich heeft verschanst nadat klimaatmanipulaties de aarde in een diepvrieskist hebben veranderd.

’Snowpiercer’ is de eerste Engelstalige film van Bong Joon-ho, een van de meest succesvolle en originele Zuid-Koreaanse filmmakers van dit moment. Chris ’Captain America’ Evans vertolkt de rol van opstandelingenleider.

Dit bizarre en enerverende toekomstvisioen zag dertig jaar geleden het licht in de vorm van het Franse stripboek ’Le Transperceneige’ van Jacques Lob, Benjamin Legrand en Jean-Marc Rochette. Toen Bong Joon-ho bij toeval in een boekwinkel een exemplaar in handen kreeg, was hij direct zo gegrepen dat hij het ter plekke uitlas. De verfilming was bij hem in goede handen. Niet onverwacht, want hij maakte al eens veel indruk met de monsterfilm en politieke satire ’The host’. Al weet ’Snowpiercer’ dat magistrale niveau net niet te evenaren.

Vooral in het begin heeft Bong moeite om los te komen van de traditionele doemfantasie met voorspelbare politieke motieven. De trein is ingedeeld volgens de klassieke klassendictatuur. Voorin de regerende elite. In de smerige achterste compartimenten de wreed onderdrukte verschoppelingen.

In de Verenigde Staten dreigde de film te worden ingekort. Een mede door Evans op touw gezette actie wist dat te voorkomen, iets wat ik als fan van Bong Joon-ho natuurlijk toejuich. Desondanks bekroop me het gevoel dat ’Snowpiercer’ best wat sneller op gang had mogen komen. Pas wanneer in de trein een verzetsgroep besluit zich een weg naar voren te vechten, krijgt ook de verbeelding de ruimte.

Dan zien we weer met hoeveel gemak en enthousiasme Bong gewelddadige actie, absurdistische komedie, lugubere onthullingen en filosofische perspectieven door elkaar vlecht. Sommige delen van de trein zijn ware wondertuinen. Elders vallen we met de neus in de blije indoctrinatie van klasje schoolkinderen. Tenslotte zal ’Snowpiercer’ zich ontpoppen als een fabel over de orde der dingen en het ontsnappen daaraan. Wrang en sprookjesachtig tegelijk.

Even spectaculair als de trein die door het ongenaakbare landschap raast, zijn de onvoorziene ontwikkelingen en de adembenemend mooie finale. Evenmin te versmaden is de uitgelezen cast, onder wie Ed Harris met een kort maar subliem optreden. De charismatische Song Kang-ho als drugsverslaafde sleutelbewaarder zorgt voor een sterke Koreaanse inbreng. De show wordt gestolen door de op zijn minst ongewone creatie van Tilda Swinton als het hulpje van de dictator.

Snowpiercer

Regie: Bong Joon-ho

Met: Chris Evans, Tilda Swinton, John Hurt, Ed Harris

Vier sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.