Vallen doe je toch

Hanneke van den Berg

„En? Is het wat, werken?” vraagt een vriend plagend na een lange dag sjouwen op de bloemenveiling. De jonge Marokkaan Majid moet wel. Niet voor ’t geld, dat komt via andere wegen binnen, maar om te voldoen aan de eisen van zijn voorwaardelijke vrijlating.

Majid maalt er niet om zijn leven te beteren. Zoals veel jongens van de straat is hij van mening dat je zo hoog mogelijk moet vliegen. Vallen doe je namelijk toch wel. En als die val komt, dan graag zo stijlvol mogelijk zoals rapper Appa zegt in de soundtracktune ‘Mooie val’.

‘Wolf’ is de tweede speelfilm van Habbekrats-oprichter Jim Taihuttu, die een knagend gevoel overhield aan het succes van ‘Rabat’. Die film over vrienden die met een taxi naar Marokko reizen is inmiddels lesstof over integratie op scholen. Maar niet alle jongens van de straat komen goed terecht. ‘Wolf’ is de tegenhanger van ‘Rabat’, het bikkelharde broertje. Marwan Chico Kenzari speelt Majid, een straatcrimineel in een anonieme achterstandswijk. Na een gevangenisstraf heeft zijn vader hem buitengesloten. Zijn vriendin scharrelt met een ander. ‘Wolf’ schetst een realistisch beeld van allochtone jongeren die zich in de steek gelaten voelen door de maatschappij. Ze leven als hongerige wolven op straat.

Vechtersinstinct

Waar zijn vriend bezig is met dikke auto’s, status en geld maken, heeft Majid schijt aan alles. Het enige waar hij op kan vertrouwen is zijn eigen vechtersinstinct. Kenzari is briljant als topfitte kickbokser Majid. Een jaar lang trainde hij voor de rol, vijf dagen per week. Het resultaat is deze maand ook te zien op de cover van fitnesstijdschrift Men’s Health. Was Kenzari na ‘Rabat’, ‘Loft’ en tv-serie ‘Flikken Maastricht’ al een veelgevraagd acteur, met deze rol ramt hij zijn naam keihard in de absolute acteertop.

De sfeer van de film is grimmig, alles is in korrelig zwart-wit. Begeleid door vaderlandse hiphop (er komt morgen een speciaal album uit) springt het beeld soms helemaal op zwart, als een soort adempauzes tussen het gebeuk door. Overheid en politie zijn de vijand, alle middelen zijn in de ogen van Majid en zijn vrienden geoorloofd jezelf staande te houden. Taihuttu liet zich duidelijk inspireren door Franse films als ‘La haine’ en ‘Un prophète’. Sommige scènes zoals die waarin Majid door een grote crimineel een dag wordt meegenomen naar het buitenland, lijken zelfs één op één uit die laatste overgenomen.

Mensen gaan ongetwijfeld roepen dat ‘Wolf’ criminaliteit en geweld verheerlijkt. Het is helaas een feit dat brute overvallen, vechtpartijen en moorden zich na de buitenwijken van Londen en Parijs ook een weg naar onze steden hebben gebaand. Ondanks een poging de dramafactor te verhogen met een boze vader en een terminaal zieke broer, is het vooral het geweld dat tot de verbeelding spreekt in ‘Wolf’. Op de politie schieten met AK-47s vanuit een Audi wint het van Gouden Kalf-winnaar Nasrdin Dchar die kotst door de chemo. ‘Wolf’ zal hierdoor vooral een jong publiek aanspreken maar het is een aanrader voor iedereen die houdt van harde misdaadthrillers. En voor wie meer inzicht verlangt in een groep grootstedelijke, allochtone jongeren waar we als maatschappij maar geen vat op krijgen.

Wolf

Regie: Jim Taihuttu

Met: Marwan Chico Kenzari, Nasrdin Dchar, Raymond Thiry, Bo Maerten

Vijf sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.