Een stukje Vlaanderen in 'Olland'

Leonie Groen
Amsterdam

Den Ollander. De Vlaming is niet altijd direct van hem gecharmeerd. Wij vinden het wel leuk, een ontmoeting met een inwoner van Vlaanderen; hij praat grappig, hij komt gemoedelijk over. Maar wat weten we nu echt van onze Zuiderbuur? Daarvoor gaan we naar een heel klein stukje Vlaanderen hier vlakbij: het Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond in Amsterdam. Daar blijkt: de Vlaming hier wil vooral genereus zijn.Het is er in dat gebouw aan de Nes niet meer zoals vroeger, toen de Vlaamse minister de ’Glorie van het schone Vlaanderen’ aan ’den Ollander’ wilde tonen. Dat was een direct gevolg van het zoeken naar een eigen identiteit midden jaren zeventig. In 1981 opende het Vlaams Cultuurhuis en het liet, zoals het thuisfront wilde, de meest interessante en spannende kunst uit Vlaanderen zien. Uiteindelijk werd het gebouw bij de gemiddelde Nederlander vooral bekend als televisie-studio van Sonja Barend. Maar goed, de Vlaming had een paar vierkante meters Vlaanderen in het hart van Amsterdam.Nog geen twee decennia later trok het thuisfront aan de bel. Acteur Jan Decleir, Kamagurka, Urbanus hadden toch geen promotie nodig? De Brakke Grond moest zijn koers verleggen en zich richten op de artiesten die in Vlaanderen al aardig aan de weg timmerden maar van wie ’den Ollander’ nog nooit had gehoord. De minister: ’Maak onze, nog niet zo bekende schilders, acteurs, dansers en muzikanten zichtbaar in Nederland’. Zo geschiedde.Maar nu verandert dat weer wat. De huidige directeur, Piet Menu, schrijft een beleidsplan waarin het samenwerken met andere organisaties centraal staat. ,,We willen minder missionaris worden, meer bruggenbouwer.” Dat is wel wat ze gewoon zijn in Vlaanderen waar elke gemeente volgens Menu zijn eigen culturele centrum heeft met een bibliotheek en een theater en expositieruimte voor amateurs en professionals. Instellingen met alleen maar Cultuur met een hoge C kennen onze zuiderburen dientengevolge niet. Menu: ,,Er heerst in Vlaanderen meer synergie dan in Nederland.” Of, in goed Nederlands: ,,Alle losse delen samen zijn meer waard dan alle delen apart.” De Brakke Grond is ook een plaats voor reflectie en debat waarbij de Nederlands-Vlaamse samenwerking centraal staat. Mode en design gaan ook meer aandacht krijgen.Menu zegt dat zijn Cultuurhuis een genereuze partner en gastheer wil zijn voor iedereen die iets wil. Organiseert men in, zeg, Eindhoven een festival? Dan wil De Brakke Grond graag aanhaken mits er een Vlaams accent aan het festival wordt toegevoegd. Met De Brakke Grond wil de Vlaming genereus zijn, zegt Menu: Je kunt er overleggen zolang je maar wilt, en als je een drankje wilt kun je er eentje halen bij het café. Wil je er geen, dan kun je evengoed blijven zitten. Je treft er vaak kunstvakstudenten. Het hele gebouw, met twee theaterzalen, expositieruimtes en vergaderzaal, stelt zich gastvrij op: op maandagen mag je gratis gebruik maken van het hele gebouw om te vergaderen. En je kunt altijd aankloppen als je iets wilt organiseren.Menu wijst erop dat zijn moederland ook belangrijk is voor Nederland. ,,Vlaanderen is, na Duitsland, het belangrijkste land voor de export.’’Op www.brakkegrond.nl het aanbod van Vlaams talent en activiteiten

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.