Alles komt goed

Rick Taekema

Dit weekend had ik een galadiner in Nijmegen. Chic gedoe, dus een rokkostuum was een vereiste. Nu ben ik niet in het bezit van zo’n pak, dus vooraf wist ik - of eigenlijk mijn vriendin - via via een exemplaar te lenen.

Zaterdag is mijn vriendin ietwat gespannen. Hebben we alles? Ze legt alvast het luchtbed in de auto - we zouden blijven slapen. Ik hijs mijn kostuum in een kledingzak, trek mijn jas aan en we vertrekken.

Een kilometer of vijftien voor Nijmegen kijk ik mijn vriendin aan: Eh, heb jij die kledingzak toevallig in de achterbak gelegd? Ze slaakt een als godslasterlijk interpreteerbare kreet en paniek is van haar gezicht te lezen. Ik meen ook zweet op haar voorhoofd te zien. Jawel, ik heb het pak op de bank laten liggen.

Terugrijden wordt krap. Bovendien kost dat een tank benzine. Ik bel een modezaak. Gelukkig, ze verhuren ook en dus rijden we door.

In de winkel krijgen we luxe hapjes aangeboden, want de zaak bestaat zestig jaar. Ik zeg met volle mond dat ons diner over twee uur begint. De verkoper spurt terug met een gloednieuw pak: Deze is nét binnen. Het zit als gegoten: U heeft een perfecte maat 48.

Binnen een kwartier staan we buiten, met een fles witte wijn, de zaak bestaat immers zestig jaar. Wat leren we hiervan? Ik ben laks, ik heb maat 48 en alles komt goed.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.