'Ik heb geleerd, als je er honderd procent voor gaat, lukt het'

Durk Geertsma

Werkloos geworden, maar in deze crisistijd toch weer een baan vinden? Lezers vertellen over hun onverwachte geluk.

Profiel:

Ans Droog (60), Scharwoude. Opleiding: vglo, middenstandsdiploma, steno, basiskennis boekhouden, Helpende Niveau 2+ Ervaring: boekhandel, administratie, horeca, grafisch bedrijf. Laatste baan: grafisch vormgever. Zonder werk van mei 2009 tot september 2009. Nieuwe baan: thuiszorger.

Ans Droog was bijna 57 jaar toen het bedrijf waar zij werkte als grafisch vormgever in mei 2009 failliet ging. Dat was een behoorlijke klap. Tot die datum had zij nooit een dag zonder werk gezeten en altijd fulltime gewerkt. ,,Het werd dus solliciteren geblazen en nadenken over de te varen koers. Wat wil ik, wat kan ik, maar bovenal: wie wil mij nog? Mijn gedachten kwamen uit bij werken in de zorg. Ik dacht: misschien wil men juist wel een wat ouder iemand. Ik ben door het UWV getest en het bleek dat ik het juiste niveau had en dat ik heel geschikt zou zijn voor een baan in de zorg.’’

Het UWV betaalde haar opleiding, maar een stageplaats vinden was lastig. Veel centra hadden al contracten met opleidingen. Uiteindelijk vond ze, heel verrassend, een stageplaats bij een zorgcentrum op 5 minuten fietsen van haar toenmalige huis in Alkmaar. Na een half jaar thuiszitten, begon Droog november 2009 met de opleiding tot Helpende niveau 2 bij het SVOZ in Amsterdam. ,,Eens in de veertien dagen een dag naar school. Dus daar ging ik: na 41 jaar weer opnieuw de schoolbanken in. Ik was de oudste van de aanvankelijk zestien leerlingen. Uiteindelijk zijn er tien geslaagd, na zeven maanden. Het viel niet mee. Ik had moeite om structuur te vinden. Ik merkte dat ik het ook moeilijk vond nieuwe dingen aan te leren. Maar na wat opstartproblemen ben ik geslaagd met een 9,8. Waar ik reuze trots op was.’’

Als vakantiekracht bleef ze nog een paar maanden op haar stageplaats werken, om meer ervaring op te doen. September 2010 kreeg ze haar eerste contractje voor negen uur per week. Ze moest ondertussen blijven solliciteren, desnoods voor 0-uren contracten. Op een gegeven ogenblik had ze zeven werkgevers, waarvan vijf met een 0-urencontract. Om nog breder inzetbaar te zijn, is Droog nog een cursus van twee maanden gaan volgen: Helpende niveau 2+. Daarmee mag zij ook wat bescheiden verpleegtechnische handelingen verrichten, buiten het wassen van cliënten, helpen met aan- en uitkleden, steunkousen, aantrekken en zo. Samen met twee PGB-cliënten heeft ze uiteindelijk werk voor 30-32 uur per week. De 0-uren contracten heeft ze allemaal beëindigd, vertel Ans Droog. ,,Inmiddels werk ik zo’n drie jaar in de thuiszorg. Ik vind het geweldig leuk werk. Alleen heel vermoeiend, want ik werk 4,5 - 5 uur per dag, waardoor ik veel dagdelen moet werken. Ik ben sinds twee jaar gescheiden en moet mezelf financieel redden. Dat lukt net aan, het is geen vetpot. Maar ik ben heel trots dat ik het - nadat ik op mijn 57e het roer heb moeten omgooien - heb gered een heel andere koers te gaan varen. Ik zit nog steeds onder het uurloon van het UWV, maar in februari ga ik daar eindelijk overheen. Werken in de zorg wordt erg slecht betaald. Het is dus wel mogelijk. Je moet volhouden, positief denken en in jezelf geloven. Ik ben nu zestig en de afgelopen jaren hebben me geleerd: als je iets echt wilt, er honderd procent voor gaat, gemotiveerd bent en je uiterste best doen, dan lukt het.’’

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.