Onbezield spelletje poker

Hanneke van den Berg

Terwijl zijn albums als zoete broodjes over de toonbank gaan, wil het maar niet lukken met de films van popidool Justin Timberlake.

In 2012 flopte ‘In time’ aan de Amerikaanse kassa’s en afgelopen week delfde zijn ‘Runner, runner’ het onderspit. Justin Timberlake kreeg pardoes de bijnaam ‘Boxoffice poison’ (vergif aan de kassa) van de Amerikaanse media. Het is te hopen dat de Europeanen de acterende zanger beter gezind zijn, al valt dat sterk te betwijfelen.

In het fletse drama ‘Runner, runner’ is Timberlake in gezelschap van Ben Affleck, een acteur die een tiental jaren terug hetzelfde giftige etiket kreeg opgeplakt als gevolg van het floppen van ‘Gigli’, ‘Jersey girl’ en ‘Man about town’. Chemie tussen het tweetal is er nauwelijks wanneer Timberlake als de snelle online-pokeraar Richie kennismaakt met internetondernemer Ivan (Affleck). Laatstgenoemde is een hotshot in Costa Rica met een enorm gokimperium. Een van zijn sites zou Richie een loer hebben gedraaid. Daarom komt de student persoonlijk verhaal halen. Na excuses en een baanaanbod nestelt Richie zich als de rechterhand van Ivan op het eiland. De FBI loert ondertussen mee, terwijl Ivan het niet al te nauw neemt met de wet. Vervolgens gebeurt er vrij weinig om enige spanning te genereren. Er wordt vooral om elkaar heen gedraaid, en nog wel op onbezielde wijze. De arrogantie van Timberlake’s personage ontneemt ook iedere sympathie van de kijker, waardoor het steekspel al snel zijn waarde verliest.

‘Runner, runner’ ontplooit zich als een vrijblijvend potje poker waarbij niets op het spel staat en al helemaal weinig te winnen valt.

‘Runner, runner’

Regie: Brad Furman

Met: Justin Timberlake, Ben Affleck, Gemma Arterton

Twee sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.