Perfectie als leidraad

Foto: Ella Tilgenkamp

Peter Lodewijks

De liefde van balletdanseres Igone de Jongh

In de schijnwerpers staat vast wie de hoofdrol speelt. Maar hoe zit het met de rolverdeling van de iconen thuis? Vandaag: Igone de Jongh, eerste soliste van Het Nationale Ballet. Ze woont met haar man Mathieu en hun zoontje van drie in Amsterdam.

Een lastige start was het. Allebei een vaste relatie met een ander, maar intussen verliefd op elkaar. Het gebeurde toen de Franse danser Mathieu Gremillet in 2002 in Amsterdam kwam werken. Hij viel voor Igone. Onafwendbare aantrekkingskracht, was het. Ondanks het gedonder dat ervan kwam. Want hij was samen met een andere balletdanseres. Leg dan maar uit dat je met haar collega verder wilt. Toch kon hij niet anders, zegt hij in het Engels. ,,Als Igone een balletstudio binnenkomt, móét ik naar haar kijken. Haar verschijning, daar kun je niet omheen. Hoe beter ik haar leerde kennen, hoe meer het klikte. Haar ambitie, haar passie en haar lieve karakter trokken me aan.’’

Zij herinnert zich ook dat ze meteen door zijn uiterlijk werd aangetrokken. Maar er was meer: ,,Hij is een geweldige danser, hij is eerlijk, hij is zorgzaam en érg grappig. Ik voel me thuis bij hem. Daarom wist ik ook al snel dat ik een gezin met hem wilde.’’

Moeder

Igone is nu 34 jaar, Mathieu een jaar ouder. Drie jaar geleden werd hun zoontje Hugo geboren. Sindsdien draait hun leven niet alleen meer om de dans, maar ook om hém. ,,Een kind laat je merken dat ballet niet het belangrijkste is in het leven’’, zegt ze. ,,Ik ben nu in de eerste plaats moeder en dán pas danseres. Toch heeft het moederschap me niet minder ambitieus gemaakt. Juist niet. Nu ik moeder ben, vind ik het juist veel leuker om te werken. Want als ik bij het ballet ben, hoef ik alleen maar aan mijn werk te denken en alleen maar op mezelf te letten. Nu besef ik meer dan ooit hoe bevoorrecht ik daarmee ben.’’

Wanneer het botst tussen hun twee? ,,Meestal gaan onze aanvarinkjes om de opvoeding van ons zoontje’’, zegt ze. ,,Mathieu vindt dat ik hem te veel verwen. Ik kan moeilijk nee zeggen als hij met zijn liefste gezichtje om snoep vraagt.’’ Wacht even, gebaart hij. ,,Onze laatste aanvaring ging niet om Hugo maar om de manier waarop jij je tijd indeelt.’’

De avond voor het vraaggesprek was daar een typisch voorbeeld van. Ze hadden de afspraak om samen uit eten te gaan. Even aandacht voor elkaar. Maar het liep anders: er was een voorstelling van balletcollega’s. Daar wilde ze tóch even bij zijn. Zij: ,,We hebben heerlijk ontspannen in de zaal zitten kijken.’’ Hij: ,,Maar we waren toch weer in het gebouw waar we werken. Van praten is weinig gekomen.’’

Ze heeft een vaste aanpak om het goed te maken: de Fransman verwen je met lekker eten. Thuis regeert daarvoor een vaste rolverdeling: zij brengt Hugo naar school, haalt de boodschappen en kookt, hij doet de afwas.

Die taakverdeling kent een praktische achtergrond, want Igone heeft meestal een vast omlijnd werkschema, terwijl de agenda van Mathieu iedere dag anders is. Nadat hij in 2011 stopte met dansen, volgde hij een filmopleiding. Nu brengt hij de dansers van het Nationale Ballet in beeld voor promotiefilms. Op het werk zien ze elkaar door zijn nieuwe taak minder dan voorheen. ,,Het voordeel is dat we elkaar thuis nu meer te vertellen hebben.’’

Geboorte

Ze zijn naar elkaar toegegroeid, de laatste jaren. Veranderingen dwongen hen om te praten. Het overlijden van haar moeder, de geboorte van hun zoontje en zorgen om de familie van Mathieu in Frankrijk maakten hen tot een hechtere twee-eenheid. ,,Als er zo veel op je af komt kan het twee kanten op’’, meent ze. ,,Of je kunt de druk niet aan en groeit uit elkaar. Of de druk duwt je naar elkaar toe. Dat laatste gebeurde bij ons.’’

Zouden ze iets aan elkaar willen veranderen? Zij: ,,Het zou leuk zijn als Mathieu wat vaker Nederlands zou spreken. Op het werk spreken we Engels en thuis Frans omdat we willen dat ons zoontje vertrouwd raakt met zijn vaders taal. Nederlands leert hij wel op school.’’ Hij: ,,In haar werk is Igone een perfectioniste die heel geduldig aan haar voorstellingen werkt, maar thuis kan ze wat ongeduldig zijn. Alles moet altijd maar haastig en snel. Staat het eten vijf minuten op tafel, heeft ze haar bord al leeg en brengt ze de afwas naar de keuken. Als Hugo zich ’s morgens niet snel genoeg aankleedt, trekt zij hem snel zijn kleren aan.’’

Het opvoeden van hun zoontje is het moeilijkste waar ze nu voor staan, schetst ze. Misschien wel omdat ze als professionele dansers álles op het hoogste niveau willen aanpakken. ,,De choreografie van een ballet staat vast, maar voor opvoeden zijn geen regels en wetten. Dat moet op gevoel. Maar als je op dit niveau werkt, wil je thuis alles óók tot in de perfectie doen.’’

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.