Een langgerekte promotievideo voor de fans

Hanneke van den Berg

Voor de Directioners, zoals de fans zich noemen, is het een verplicht nummer. Maar verder is er weinig belangwekkends in deze muziekdocumentaire over de boyband One Direction, die in 2010 werd geformeerd tijdens de Britse ’X Factor’.

Met 3D-opnamen van een concert in Londen als uitvalsbasis, doen we in hoog tempo optredens in een groot aantal wereldsteden aan. Opvallend hoe sterk al die mega-concerthallen vol gillende tienermeiden op elkaar lijken.

Uiteraard afgewisseld met terugblikken, kijkjes achter de schermen en overpeinzingen van de 1D-leden. Een en ander door elkaar geklutst tot een snelle collage die zelden ruimte laat voor meer dan een voorspelbare opmerking. Natuurlijk, het is hard werken, ze zijn dikke vrienden en beroemd zijn is betrekkelijk. Ze proeven van Japanse miso-soep en schuiven aan bij een kampvuur. Mooi plaatje, moeten de makers van deze langgerekte promovideo hebben gedacht.

Soms is er iets dat een aardige invalshoek had kunnen worden, zoals het verhaal van de ouders die nog steeds een beetje verbijsterd zijn. Maar dan snellen we alweer verder. Zorgvuldig koestert ’One Direction: This is us’ het imago van gewone jongens die van een grapje houden en dankzij het enthousiasme van hun fans omhooggeschoten zijn. Fans die desondanks in de film nauwelijks aan bod komen.

Ook de productiemachine achter het fenomeen blijft vrijwel geheel buiten beeld. Morgan Spurlock (’Super Size Me’) heeft opmerkelijke documentaires op zijn naam staan, maar ’One Direction: This is us’ hoort daar niet bij.

One Direction: This is us

Regie: Morgan Spurlock

Met: Niall Horan, Zayn Malik, Liam Payne, Harry Styles, Louis Tomlinson

Twee sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.