Roman 'De kleine blonde dood' nu als musical

'De kleine blonde dood'. Foto Roy Beusker/Annemieke van der Togt

Nanska van de Laar

Het is de eerste keer dat Verlinde een honderd procent Nederlandse musical produceert. Al zijn eerdere producties zoals ’Billie Holiday’, ’Ramses’ en ’Sonneveld’ steunden nog op bestaande muziek.

Twee jaar geleden besloot hij het boek ’De kleine blonde dood’ van wijlen Boudewijn Büch uit 1985 te bewerken tot musical. Peter de Baan kreeg de regie: ,,Ik denk dat de meeste mensen die dit boek lazen zich vooral de botsingen herinneren tussen de dichter Boudewijn en diens door de oorlog getraumatiseerde vader. Dat Boudewijn de grote omslag maakt van een volledig voor zichzelf levende man naar een vader die zich verantwoordelijk voelt voor zijn zoontje Mickey, viel blijkbaar minder op. Hij beschermt dat jongetje zelfs tegen zijn aan alcohol verslaafde moeder. In die omslag schuilt onze kans om een mooie voorstelling te maken.’’

Verfilming

,,Dat Boudewijn homoseksueel is maakt dat zwichten voor zijn vaderschap alleen maar sterker. Bij de verfilming uit 1993 is die seksuele geaardheid weggelaten, maar ons publiek zal zich aan een homoseksuele vader niet storen. Wie een kaartje betaalt, wil iets bijzonders meemaken.’’

Dick van den Heuvel schreef het hecht doortimmerde verhaal. Dat begint als Boudewijn de ruimte betreedt waar de dode Mickey ligt opgebaard. Daar beleeft Boudewijn in zijn gedachten opnieuw zijn gelukkige dagen als vader en zoon, daar komt in zijn fantasie de dode Mickey tot leven.

Sjoerd Kuyper scheef het leeuwendeel van de liedteksten. De Baan noemt hem een echte dichter, die de personages toch heftige boodschappen in de mond legt. ,,Hij durft dat.’’

’Cyrano’

Voor componist Ad van Dijk is dit de eerste complete musical sinds hij naam maakte met ’Cyrano’, ’Joe’ en Rex’. ,,Die hadden nog gezongen dialogen, maar dat is nu uit de tijd. De muziek draagt natuurlijk wel het verhaal en daarin komt nogal wat voor: oorlogstrauma’s, euthanasie. Toch krijg je niet te veel drama, dat zou jammer zijn voor een toch licht verhaal.’’

,,Ik gebruik geen groot orkest, zelfs geen gesamplede violen. Gewoon vier musici, met soms wat rock. Boudewijn houdt van Mick Jagger en de The Stones, net als Büch. Als Boudewijn voor de buitenwereld onbenaderbaar is, hoor je dat terug in een ijl liedje. Aan de musicalwetten van Broadway heb ik me hier niet echt gestoord. Ik had tegen het eind met de sterfscène kunnen uitpakken, maar ik laat daar liever de muziek verstillen.’’

Improviseren

Om het acteren zo natuurlijk mogelijk te laten zijn liet Peter de Baan de spelers tijdens de repetities veel improviseren. Zoals hij dat ook doet met toneelacteurs in het televisieprogramma ’De vloer op’. ,,Musicalacteurs vinden dat lastig. Als je repeteert willen ze precies weten wat je van ze verlangt. Soms vraag ik ze tijdens een voorstelling een scène op een andere manier te spelen. Ze vinden dat eng, maar als het spel op een natuurlijke manier ontstaat, kan dat nooit slecht zijn. Zo maak ik mijn nieuwe voorstellingen.’’

De makers kregen alle vrijheid. Verlinde vertrouwde op het creatieve team dat hem al vaker successen bezorgde en de erven Büch bemoeiden zich evenmin met de voorstelling. Ze vroegen slechts de roman met respect te behandelen.

Vrijheid

De Baan: ,,Zoveel vrijheid bieden de erven niet vaak. De weduwe van Bertolt Brecht was zeer kritisch en wat dacht je van de weduwe Zappa? Toen ik de musical ’Buddy Holly’ wat moderniseerde, kwam er uit Engeland een soort ’revisor’ commentaar geven op allerlei details. Ik moest hem uitleggen dat de voorstelling al 25 jaar oud was en dat er in het theater intussen veel is veranderd.’’

Na het verschijnen van de roman ontstond er nogal wat tumult in literair Nederland. Büch had altijd de indruk gewekt dat hij ook in werkelijkheid een kind had verloren, van vrienden leende hij zelfs geld voor de begrafenis. Mededogen alom, totdat alles bleek te zijn verzonnen. Opeens was Büch een obsessieve fantast.

,,Ach’’, vindt de regisseur. ,,Dat wegvluchten uit de werkelijkheid hoorde bij Büch. Zo bijzonder was zijn eigen leven niet. Ook die reisprogramma’s op televisie, steeds weer over een ver geïsoleerd eiland, waren een vlucht uit de werkelijkheid.’’

Musical

’De kleine blonde dood’. Met o.a. William Spaaij, Frans van Deursen en Margreet Boersbroek. Te zien in o.m.: Schouwburg, Den Haag (8 en 9/12); De Meerse, Hoofddorp (17/12); Cool, Heerhugowaard (18/12); de Purmaryn, Purmerend (2/1); Schouwburg, Utrecht (3/1); Meervaart, Amsterdam (18/1); Schouwburg, Leiden (22/1); Schouwburg, Almere (14/2); De Vest, Alkmaar (15/2); Het Park, Hoorn (19/2); Zaantheater, Zaandam (7/3); De Kampanje, Den Helder (15/3); Carré, Amsterdam (24/3).

www.dekleineblondedood.nl

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.