Schoonheid en schandalen

Mirjam van Twisk
Tarn

De landschappen van de Tarn zijn van een maagdelijke schoonheid, maar in het verleden ook het decor van wilde kinderen en onfatsoenlijke kunstenaars.

Uit het niets steekt een wind op waardoor het dorpspleintje in Gaillac verandert in een centrifuge. De gekleurde boodschappentasjes die na de markt in de straten zijn blijven liggen, vliegen in een elliptische baan rond het centrale fonteintje.

De plotselinge weersverandering lijkt de man op het terras van restaurant La Table du Sommelier weinig te deren. Mist, zon, wind en regen hebben elkaar vandaag tenslotte al vaker afgewisseld. Nadat hij zijn eigen boodschappen heeft verankerd, verdwijnt zijn gezicht achter een tussen zijn vingers strakgetrokken courant.

Rust

Het aangename van Franse plattelandsdorpjes vind ik persoonlijk de filmische eenvoud. In de bakstenen fortificaties waar vaak meer huizen lijken te staan dan dat er mensen wonen, beweegt alles via een voorspelbaar patroon. Jongeren sleutelen er aan hun eerste crossmotor, de ouderen verlenen doorgaans hun diensten in een winkel of restaurant en de dorpsoudsten zoeken rust of verlossing in een voor de rest uitgestorven, maar altijd rijkelijk gedecoreerde kerk. En de dokter is tevens burgermeester.

Ook in het zuidelijk gelegen departement de Tarn is die wet van kracht. Wandelend door de gehuchten langs de oevers van de gelijknamige rivier is alles boven alles heel erg… Frans. Omdat het weer nogal onstuimig is besluiten we onze toevlucht te nemen tot de omliggende bossen. Maar hoe maagdelijk schoon die er op het eerste gezicht ook bij liggen, in een nog niet zo heel ver verleden waren die tevens het decor van een groot schandaal.

Wild

Het moet op een dag als vandaag zijn geweest dat drie jagers in de normaal zo kalme bossen met kloppend hart op een boom kwamen afgerend waarin zojuist hun prooi was weggevlucht. De weinige lichtbundels die erin slaagden de dichtopeengepakte boomstronken te ontwijken, legden de huid van het wezen bloot.

Wat ze zagen was een dikke laag vuiligheid en een rank, met littekens overwoekerd lichaam. Een kinderlichaam. Het jochie, dat op handen en voeten liep en totale wartaal uitsloeg, werd door de mannen mee naar het dorp genomen, waar het door de bewoners met argusogen werd bekeken.

Aangrijpend

Het verloop van dit verhaal, dat zich zo’n tweehonderd jaar geleden afspeelde, werd door filmregisseur François Truffaut vastgelegd in de film L’Enfant Sauvage (het Wilde Kind). Het is het aangrijpende levensverhaal van een kind dat jarenlang alleen in de bossen in de omgeving van de Tarn rondzwierf en dat na zijn gevangenschap door tal van wetenschappers tevergeefs taal en sociale vaardigheden kreeg onderwezen.

Wat vandaag de dag naast de klassieker van Truffaut nog van de legende rest, is het pad dat we nu bewandelen, in het leven geroepen door de lokale autoriteiten. Hier kunnen kinderen, maar ook volwassenen, door middel van tientallen informatiepunten een beeld krijgen van hoe het leven in de eindeloze bossen moet zijn geweest.

Prikkelend

In diezelfde eeuw werd de Tarn geteisterd door nóg een vreemde wildebras. Het was de uit Albi afkomstige Henri de Toulouse-Lautrec die geregeld voor opschudding zorgde. De decadente kunstschilder en lithograaf, die vanwege een door incest veroorzaakte groeistoornis niet langer was dan 1,37 meter, schepte er genoegen in de donkere kant van de maatschappij te portretteren.

Zo nam hij onder meer zijn intrek in een bordeel om de handelingen van zijn favoriete prostituees te vereeuwigen - doeken die het daglicht van het plaatselijke Lautrec-museum nog steeds niet kunnen verdragen. Wel is er zijn wereldberoemde poster van Moulin Rouge te vinden, net als enkele andere voor die tijd zeer prikkelende afbeeldingen.

Zoektocht

Gelukkig is de Tarn de schandalen zonder al te veel imagoschade te boven gekomen en is juist vriendelijkheid het handelsmerk geworden. Het bewijs is de zoektocht naar een dokter die wij die middag noodgedwongen ondernemen. Wanneer een dame uit ons gezelschap in de bossen met haar fiets op een granieten rotsblok ten val komt en haar arm bezeert, krijgt ze door een groep van tien, twintig toevallig passerende Nordic Walkers onmiddellijk arnica in haar keel geduwd.

In het dichtstbijzijnde dorp plegen hoffelijke restauranteigenaren in allerijl telefoontjes, worden burgemeesters - mét doktersdiploma op zak - opgetrommeld en belanden we niet veel later bij een arts die op haar beurt vanwege haar zwangerschap geen röntgenfoto durft te nemen. De queeste eindigt die middag bij een medicus die heel toepasselijk Dr. Vélo, dokter Fiets, heet. De arm moet helaas in een mitella, maar wij hebben genoeg materiaal om een Franse filmkomedie te vullen.

Wat & Waar

De Tarn is het meest eenvoudig te bereiken door vanuit Amsterdam het vliegtuig naar Toulouse te pakken. (www.klm.nl) Met de auto is de afstand vanuit Utrecht circa 1200 km.

Het gevoel hebben in een Amerikaans natuurreservaat te overnachten? In de chalets of op de campingplaatsen van Albirondack Park Camping Lodge & Spa in Albi (www.albirondack.fr) zit je goed. Pas op voor beren!

Eten is een dingetje in de Tarn. Verwacht foie gras, truffel, pens en zo nu en dan een kabeljauwtje. Breng een bezoek aan een van de vele charcuteries.

Meer informatie over Frankrijk in het algemeen vind je op www.rendezvousenfrance.com

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.