Brug tussen generaties

Hanneke van den Berg

Stromae is een fenomeen. Na in 2009 al in half Europa de eerste plaats van de hitlijsten te hebben gehaald met het nummer ’Alors on danse’, bewees de Belg met zijn vorig jaar verschenen album ’Racine carrée’, dat hem drie internationale single-successen op rij opleverde, geen ééndagsvlief te zijn.

Zijn Nederlandse clubconcerten afgelopen december verkochten razendsnel uit, net als zijn optreden woensdagavond in de Heineken Music Hall. En met zowel Pinkpop als de ZiggoDome voor de boeg lijkt er vooralsnog aan het succes geen eind te komen.

Hij kan ook echt iets, de negenentwintig jaar geleden als zoon van een Rwandese vader en een Belgische moeder geboren Paul van Haver, zoals zijn echte naam luidt. Hij mengt de elektronische beats van de house met het hartstochtelijke chanson van iemand als Brel. Daarmee slaat jij een brug tussen ’mainstream’ en eigenzinnig – tussen entertainment en cultuur, tussen hip en traditioneel. En ook tussen generaties, zo blijkt in de met een uiterst gevarieerd publiek gevulde Heineken Music Hall. Gezinnen met kleine kinderen naast heuse ’alto’s’.

Zijn muziek heeft iets typisch Europees, iets typisch Belgisch zelfs – niet voor niets houdt Stromae ergens halverwege het concert een monoloog over frieten en mosselen. Daarbij zijn op internet bij zijn succesnummers ook nog uiterst knappe videoclips te vinden, die de schijnbaar onbekommerde liedjes met een saus van spleen overgieten. Dat maakt de muziek van Stromae nog meer onderscheidend.

Voor zijn huidige arenatour heeft de Belg in een prachtig lichtdecor geïnvesteerd. Dat, in combinatie met zijn opmerkelijke garderobe en een podiumpresentatie die charme en flair uitstraalt, zorgt ervoor dat hij het publiek moeiteloos om de vinger windt. Zijn vierkoppige band speelt vrijwel alles op elektronische instrumenten en dat is jammer, want het levert een blikkerig en steriel klinkende begeleiding van de liedjes op, al blijft een prachtnummer als ’Formidable’ moeiteloos overeind. Die song is echt van Brelliaanse klasse.

Niet alles is echter zo sterk. Vaak begint een liedje aardig, mooi zelfs, waarna bij het refrein een boem-boem beat alle finesse lijkt weg te schoffelen. Dan wordt het een soort Faithless – en Stromae lijkt in potentie toch méér in huis te hebben. Tegelijk is een groot deel van de fans juist voor die beats gekomen, dat blijkt ook in de HMH.

Toch zou Stromae werkelijk voor een openbaring kunnen zorgen als hij zijn beste nummers eens ’unplugged’ opnam. Met een strijkkwartetje, bijvoorbeeld. Hij lijkt er de klasse voor te hebben.

De Belgische zanger Stromae.Foto ANP/Kippa

Popmuziek

Stromae. Bijgewoond: 2 april, Heineken Music Hall, Amsterdam (Uitverkocht)

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.