Beloofde horror wordt te lang uitgesteld

Hanneke van den Berg

Schokkende quasi-realistische beelden uit beveiligingscamera’s en camcorders, die doorlopend worden opgediend als ’gevonden beeldmateriaal’, zullen spoedig verdwijnen in de moderne cinema.

Het zogenaamde found footage-genre heeft zijn beste tijd gehad. Ooit begonnen in ’Cannibal Holocaust’ (1980), groot gemaakt in ’Blair Witch Project’ (1999) en geëxploiteerd door de ’Paranormal Activity’-serie (vanaf 2007) was het vooral het horrorgenre dat wegliep met de relatief goedkope filmstijl. Found Footage-horror deed doorgaans geloven dat geesten écht onze huizen binnendrongen. ’Devil’s Due’ doet hetzelfde trucje, maar weet niets toe te voegen aan het subgenre.

Echtgenoot Zach besluit zijn prille relatie met Samantha vast te leggen met zijn camcorder. Dat geeft een gezellig kijkje in de huwelijksreis van het aimabele stel. Fragmentarisch gluurt de kijker mee naar het tweetal op het strand, op safari en in de hotelkamer. Curieus zijn de beelden van een feestje dat eindigt met flarden video van wat lijkt op een satanisch ritueel.

Bij thuiskomst in Amerika blijkt Samantha zwanger. De video-opnames zetten zich voort om de zwangerschap te documenteren, maar Samantha begint bizar agressief en ongecontroleerd gedrag te vertonen.

De documentatie van de opbloeiende liefde vergemakkelijkt meeleven met het tweetal en de veranderingen in hun leven, maar de angstmeter wil maar niet uitslaan. De beloofde horror - de filmposter van een bebloede zwangere vrouw aan een kruis spreekt boekdelen - wordt te lang uitgesteld en maakt weinig indruk.

Wie toch verlangt naar gillende toeschouwers, doet er beter aan de marketingvideo van de ’Duivelsbaby’ te bekijken op Youtube. Deze werd ingezet ter promotie van ’Devil’s due’, maar is doeltreffender dan de 89 minuten relatieperikelen die de film domineren.

Devil’s due

Regie: Matt Bettinelli-Olpin, Tyler Gillett

Met: Allison Miller, Zach Gilford

Twee sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.