Victoria Legrand (Beach House) heeft meer vrede met zichzelf

Beach House. Foto PR

Nanska van de Laar
Amsterdam

Het uit Baltimore afkomstige duo Beach House is met ’Depression cherry’ aan het vijfde album toe. Waar Alex Scully en Victoria Legrand op de voorganger ’Bloom’ een voor hun doen relatief uitgevuld geluidsbeeld creëerden, wordt ditmaal weer teruggegrepen naar de intieme atmosferica van de eerste drie cd’s.

Het is tegenwoordig niet ongebruikelijk dat artiesten zich in interviews fel distantiëren van bepaalde passages in de persberichten die hun platenmaatschappijen rondsturen ter promotie van hun nieuwste product.

Schrap dat woord

Veel ongewoner is het wanneer ze resoluut afstand nemen van bio’s die ze zelf in de wereld gebracht hebben. Herinner Victoria Legrand (de nicht van de befaamde Franse componist en arrangeur Michel Legrand) er dus vooral niet aan dat ’Depression cherry’ in zo’n perscommuniqué wordt aangeduid als een terugkeer naar ’meer simplistische nummers met maar een paar instrumenten’. ,,Vergeet dat woord ’simplistisch’”, reageert ze verbeten.

,,Schrap dat woord! Doe alsof we dat nooit geschreven hebben! Net als voorheen was er sprake van een heel natuurlijk proces. Tijdens de opnamen van ons vorige album ’Bloom’ besloten we meer drums te gebruiken omdat we inmiddels in grotere concertzalen hadden gestaan en daardoor konden experimenteren met volume. We wilden uitzoeken hoe luid, agressief en gewelddadig we konden zijn. Toen we daar eenmaal achter waren, leek het ons gewoon een goed idee om een stapje terug te doen. Of beter gezegd: met minder méér te bereiken. De songs op ’Depression cherry’ kregen louter wat ze nodig hadden. Van het materiaal op ’Bloom’ wilde je vaak wegrennen. Nu opereerden we in een geheel andere sfeer. Met het ouder worden heb ik meer vrede met mezelf en die rust kun je horen.”

Depressie

Ze erkent dat de albumtitel een merkwaardige is. ,,De twee woorden van de albumtitel passen eigenlijk niet bij elkaar – het is een ongewone combinatie. De woorden heffen elkaar op. Ja, we erkennen ermee dat het leven je in een depressie kan storten, maar de andere helft geeft die titel dan weer een speels element mee.”

De muziek van Beach House wordt steevast aangeduid met de wat onzinnige en ook nogal beperkende benaming ’dream pop’. Legrand heeft het met duidelijke tegenzin leren accepteren. ,,Genrebenamingen zijn vrij betekenisloos, maar tegelijkertijd helpt zo’n categorisering weer wel bij het bereiken van mensen die niet tot de insiders in het muziekwereldje behoren. Het is een marketingmiddel. Zolang er voor ons soort muziek nog geen andere omschrijving is gevonden, zal ’dream pop’ moeten volstaan.”

Vermoeiend cliché

Minder inschikkelijk is ze als het gesprek komt op de aanhoudende vergelijkingen met zangeres Julee Cruise, die in de tv-serie ’Twin peaks’, de bijbehorende film en andere producties van regisseur David Lynch zo’n prominente rol vervulde. Eerlijk is eerlijk, het in de ijlste wolken zwevende stemgeluid van Victoria doet nog steeds in niet geringe mate denken aan Cruise. Ze wil er zelf niets van weten. ,,Het is zo langzamerhand een vermoeiend cliché geworden”, verzucht ze. ,,Na tien jaar die vergelijkingen aangehoord te hebben, ben ik maar in interviews gaan zeggen dat ik eigenlijk veel meer als Nico klink. Wat overigens ook niet waar is!”

Beach House treedt 2 november op in Paradiso in Amsterdam.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.