Prince of Persia: The sands of time ****

Regie: Mike Newell Met: Jake Gyllenhaal, Gemma Arterton, Ben Kingsley Mal. Dat is toch de voornaamste term waarmee ’Prince of Persia: The sands of time’ zich laat duiden. Lekker mal, om precies te zijn.

Maar dat was eigenlijk ook wel te verwachten bij een film gebaseerd op een exotische, gelijknamige platformgame uit 1989, over een heldhaftige prins die heelhuids van de linker- naar de rechterkant van het scherm moest zien te komen om zo zijn prinses uit de klauwen van grootvizier Jaffar te redden. Er wordt in de film dan ook veel gesprongen, geklommen en geklauterd, vooral door Dastan (Jake Gyllanhaal), de held van het verhaal. Het zijn zijn moed en behendigheid als opstandige uk die de aandacht trekken van Sharaman, de koning van middeleeuws Perzië. En zo wordt straatschooier Aladdin, pardon, Dastan, geadopteerd als lid van de koninklijke familie. Maar aan alle mooie dingen komt een einde. De goedhartige koning wordt vergiftigd - en Dastan is de hoofdverdachte. Dat Mike Newell, regisseur van ’Four weddings and a funeral’, ook epische verhalen kan vertellen, wisten we sinds zijn ’Harry Potter and the goblet of fire’. ’Prince of Persia’ is een stuk luchtiger dan het duistere vierde deel in de Harry Pottercyclus. Voor een deel is dat te danken aan de plottruc waar het hier allemaal om draait. Want hoe dramatisch is een sterfgeval wanneer je een toverzwaard hebt waarmee je de tijd weer terug kunt draaien? Op gepaste momenten is de film spannend en spectaculair, maar ’Prince of Persia’ neemt zichzelf gelukkig niet zo bloedserieus als een andere, recentelijk verschenen, avonturenfilm dat doet. Dat geldt zeker ook voor het kibbelende koppel Dastan en prinses Tamina (Bondgirl Gemma Arterton), die Dastan net zo lief een kus als een knietje lijkt te willen geven. En zelfs aan Gyllenhaals vettige haarmatje is heel snel te wennen. Newell biedt ons leuk en (k)luchtig vermaak, niet meer, maar ook zeker niet minder. Bregtje Schudel

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.