Brandweer: droom van Sharon komt uit

Brandweer: droom van Sharon komt uit
Brandweercommandant Sharon Wünsch.
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Hoofddorp

Op woensdag 25 februari 2009 droeg ze na de crash van Turkish Airlines-vlucht 1951 bij het Rottepolderplein de oranje brandweerjas van de pelotonscommandant. Over alle inkomende hulpdiensten had Sharon Wünsch in het veld de leiding. Onlangs schreef ze het kinderboek Brandee, het brandweermeisje. Over een droomwens die voor een meisje uitkomt.

Na een economische studie in Amsterdam belandde Sharon Wünsch (48) in de commerciële wereld.

,,Maar rond mijn dertigste dacht ik: is dit het voor mij? Ik miste het maatschappelijke belang. Toen besloot ik naar de brandweeracademie te gaan. Een interne opleiding van anderhalf jaar met 24 personen waarvan een op de drie vrouw was.”

(Lees hier: Brandweervrouw Kennemerland genomineerd voor landelijke prijs)

,,En dat was natuurlijk relatief veel, toen een bewuste keuze van het instituut. Anderhalf jaar heeft de opleiding mijn leven bepaald. Je beleeft het als groep op een intensieve manier in een heel bijzondere cultuur. Ik heb organisatiecultuur en management gestudeerd en ervoer de opleiding als heel prettig.”

,,Toen ik als officier de academie verliet, had ik al managementervaring maar op de kazerne waar strepen en brandervaring tellen, moest ik weer opnieuw beginnen. De brandweer ziet jou niet automatisch als leidinggevende. Daar moet je hard voor vechten.”

,,Ik heb nooit het vrouw zijn als een voordeel willen gebruiken. Ik kan me er aan storen als dit gebeurt. Maar veranderingen in een gesloten traditionele cultuur vinden wel moeizaam plaats. Ik ben ook kwaliteitsmedewerker en adviseer in die rol de organisatie.”

Lastig

,,Het is wel eens lastig om als aanjager van verandering en verbetering geijkte patronen te doorbreken. Als leidinggevende sta ik graag tussen de mensen en en niet op afstand. Vroeger leerden we: als bij een incident de officier ter plaatse komt, maakt deze duidelijk dat alles vanaf dat moment via hem loopt, hij neemt het commando over. Dat is niet mijn manier van leiding geven.”

,,Ik wil het beste uit de mensen halen. Als ze goed bezig zijn dan stimuleer ik dat. De poldercrash was het toppunt van samenwerking waarbij één blik duidelijk maakte wie wat moest doen. Binnen anderhalf uur tijd haalden we uit een verwrongen toestel waarin alles op zijn kop lag de gewonden en beknelden.”

,,Ik hoef daarvoor geen eer te behalen want dit is mijn werk. Maar ik vond mezelf wel de juiste persoon op de juiste plek. Die crash heeft ertoe bijgedragen dat de brandweercollega’s me als leidinggevende accepteerden. Maar ook omdat ik op de vrijdag de auto met ze stond te wassen.’’

Divers

Vanaf het begin van haar brandweercarrière was Sharon Wünsch lid van het netwerk Roze Rood van Brandweer Nederland. Daarin is ze voor lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender collega’s aanspreekbaar. ,,Ik ben zelf nogal divers: wat Antilliaans, Surinaams, Duits, Nederlands, in Suriname geboren en lesbisch. Wij laten zien dat gay bij de brandweer okay is.’’

Om te ontspannen van alle werkdruk is ze gaan schrijven. Dat resulteerde uiteindelijk in het kinderboek Brandee, het brandweermeisje.

,,Ik verplaatste me een beetje in de gedachten van een kind. Er was geen positief boek over meisjes die bij de brandweer willen werken. Ik heb het op persoonlijke titel geschreven maar als ik het boek ergens presenteer staat er vaak wel een brandweerauto voor de deur.’’

Het boek is genomineerd voor de landelijke Joke Smit-prijs, bestemd voor een persoon, groep of instantie die de positie van vrouwen verbetert. ,,Ik vind overigens dat het boek zeker ook voor jongens is.’’

Stemmen kan op Sharon Wünsch kan hier.

Binnenkort komt een tweede kinderboek over Brandee uit.