Hermitage Amsterdam presenteert tien exposities voor komende vijf jaar

Leonie Groen
amsterdam

Ook die foto in de kranten gezien afgelopen week van het staatsbanket van de Britse Queen? En je verbaasd over de pronk XXL? Na de zomervakantie kun je in de Hermitage in Amsterdam acht verschillende van zulke gedekte tafels van heel dichtbij zien. Het Wedgwood bij voorbeeld dat bekend staat als het ’Servies met de Groene Kikker’. En een tafel met -parels voor de zwijnen- een nooit gebruikt servies dat Stalin ooit heeft gekregen van Hongarije.

Lijden

Je waant je na de zomer aan de Amstel in het Winterpaleis van de tsaren. Je krijgt een keizerlijke uitnodiging, verneemt de etiquetteregels en maakt je entree. In de vijf jaren erna komt er nog veel meer moois vanuit Rusland naar Amsterdam. En eindelijk, eindelijk ook de Hollandse meesters, waaronder een Rembrandt.

’We’ plukken de komende vijf jaar de hele Hermitage in St. Petersburg leeg. Nou ja, daar lijkt het op, gezien het grote aantal van tien exposities met topstukken die het gebouw aan de Amstel in het verschiet heeft. De komende vijf jaar komt daar elk jaar een andere expositie. De ’moeder’-Hermitage kan het lijden. Echt kaal zal het er heus niet worden; er liggen, staan en hangen namelijk drie miljoen objecten in het Russische museum dat dit jaar 250 jaar bestaat.

Lust in wit marmer

Het is niet niks wat de Russen allemaal hebben. ’Moedertje’-Hermitage bezit ontzettend veel schilderijen, tekeningen en prenten van Hollandse meesters; de zeegezichten die Peter de Grote verscheepte, Rembrandts ’Veroordeling van Haman’, ooit door Catharina de Grote gekocht. De werken van Honthorst, Ruysdael, Post en Lastman waar de Russische graaf Semjonov-tjan-Sjanski niet genoeg van kon krijgen.

Nog nooit gelopen in de beroemde Petersburgse galerij in het museum aan de rivier de Neva? Twee rijen lust, menselijke emotie, gegoten in glad glanzend wit marmer. Gemaakt door befaamde kunstenaars als de Italiaanse beeldhouwer Antonio Canova en de Deens-IJslandse Bertel Thorvaldsen. Een deel van die rijkdom komt ook deze kant op. Duurt nog even: in 2018 pas.

Het kan niet op. Er komt aandacht voor Napoleon en tsaar Alexander I, hun aanvankelijke vriendschap, de broze vrede, het brandende Moskou en de vrouw die in beider levens belangrijk is: Joséphine de Beauharnais. Ook zullen we leren dat de Hermitage het eerste museum buiten Spanje was met een aparte afdeling Spaanse kunst. In 2017 staat het jaar 1917 centraal: het kantelpunt in de Russische geschiedenis. Films, foto’s en kunst schetsen een beeld van het laatste tsarenpaar Nicolaas II en Alexandra. Wat gebeurde er eigenlijk met de kunst van de tsaren? Hoe reageerden Russische kunstenaars?

Het gaat allemaal door. De huidige politieke situatie doet daar volgens de Nederlandse medewerkers van de Hermitage aan de Amstel niets aan af. Dat geldt ook voor de expositie die gehouden gaat worden in de zomer van 2016 over de nomadische Scythen en de Griekse kolonisten op de Krim waarover op dit moment in het Allard Pierson Museum een tentoonstelling is.

Catharina de Grote, de vrouw die dol was op de Europese (toegepaste) kunst en van alles verzamelde waardoor er aan de oevers van de rivier de Neva nu zoveel moois te vinden is, komt zelf in 2018/2019 aan de beurt in een tentoonstelling. Het is dan 20 jaar na de aan haar gewijde expositie in de Nieuwe Kerk. Dan mag het wel weer.

www.hermitage.nl

Foto: Foto Herman van Heusden, styling Ruud van der Neut.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.