Zwembaden

Ad Heesbeen

Badmeester, wilt u mijn hokje even openen? Geen enkelbandje, geen cijfercode, een mens-van-vlees-en bloed waakt in het oudste overdekte zwembad van Brussel over mijn bezittingen die ik lekker mag laten liggen in m’n persoonlijke kleedkamer.

In Les Bains d’Ixelles waan je je in de belle époque. In het bassin tussen zestien kolommen van gietijzer met Korintische zuilen erop en de rij individuele badhokjes rondom, verwacht je een dame in zwemtenue uit 1900 inclusief badhoed of besnorde heer in gestreept zwempak te zien opduiken.

Het 110 jaar oude bad aan de Rue de la Natation, de Zwemkunststraat in de Brusselse deelgemeente Elsene, is een lust voor het oog en een aandoenlijke, nostalgische tegenhanger van de trendy waterparken en zwem- en spaparadijzen elders. Terug naar de basis! Er valt weinig anders te doen dan zonder toeters en bellen, er is zelfs geen duikplank, baantjes te trekken. Verplicht met badmuts op, voor man, vrouw, jong en oud. Nadat je het heen-en-weer van het maar 30 meter lange parkoers hebt gekregen, roep je een van de ’sauveteurs’ of ’redders’, zoals warempel op hun T-shirts staat, om met hun meestersleutel de deur van je cabine te ontgrendelen. Links van de entrée de dames, rechts de heren. Aan beide kanten tussen de hokjes een glazen muur met vier douches erachter; links de dames, rechts de heren.

Omdat het nogal vies zou zijn recht van de straat langs het bad naar de hokjes te lopen, moet je sinds enkele jaren bij de ingang eerst blauwe plastic hoezen om je schoenen doen. Daar kun je ook, mocht je het zijn vergeten, een badmuts, oordopjes, brilletje en zelfs een zwembroek of -pak voor een paar euro uit een automaat trekken. Je krijgt er bijna tranen van in je ogen.

Brussel heeft nog een paar van die schitterende oude zwembaden, die zijn of worden gerenoveerd en aangepast aan de eisen van de tijd, zoals het Victor Boin in Sint-Gillis. Dat werd een jaar na het Elsener zwembad in 1905 geopend. Maar verder is het op zwemgebied treurig gesteld in de hoofdstad van België. Naar schatting een derde van de Brusselse kinderen kan op twaalfjarige leeftijd nog niet zwemmen.

Er zijn namelijk onvoldoende zwembaden. In de negentien gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn er achttien. Dat lijkt veel, maar er zouden er minstens negen bij moeten om alle kinderen zwemles te kunnen aanbieden. Ook is er altijd wat. Nu weer vijf zwembaden dicht in de zomer voor verbouwingen, dan weer drie gesloten vanwege technische mankementen. Samenwerking is er ook niet. Er zijn negentien burgemeesters met negentien colleges, maar je moet niet denken dat als in de ene gemeente een zwembad dicht moet, de (school-)kinderen zwemles in een andere gemeente kunnen krijgen. Het is typisch Brussel.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.