Blauwe stip over de heide

De hei bij Ede. Foto´s: DPD

Spannend plankenpad.

Fiets- en wandelpaden te over.

Uitnodigend fietspad.

Aart van den Brandhof met zijn kudde.

De Kreelse Plas.

1 / 6
Ed Brouwer

Vlakbij highlight nummer 7 begint de smartphone te trillen en maakt een pingelgeluidje. Op het schermpje lees ik dat ik voor de schaapskooi van Aart van den Brandhof sta aan de rand van de Ederheide.

Achter me staat de kudde kalmpjes te grazen. Ik start het filmpje op mijn telefoon en hoor de Edese schaapherder vertellen waarom hij voor dit vak gekozen heeft. Zijn belangrijkste reden: hij vindt het gebied zo ontzettend mooi. Ik ben het direct met hem eens.

Schel fluitje

Een schel fluitje trekt de aandacht. Ik draai me om en zie schaapherder Aart van den Brandhof weer. Nu in levende lijve. Met fluitsignalen geeft hij aanwijzingen aan zijn drie honden die onvermoeibaar om de schapen heen rennen en afgedwaalde exemplaren terugdrijven naar de kudde. Ik wandel een stukje met Van den Brandhof op en hij vertelt me over zijn kudde en zijn werk. 450 schapen lopen hier, en volgende week komen er nog eens 250 bij. Dat zijn de schapen van zijn broer Henk, die dagelijks met zijn kudde over de Ginkelse Heide trekt. Een van de honden voegt zich bij ons en nestelt zich hevig hijgend in een heidestruik. Hij neemt even pauze.

Cadeautje

De ontmoeting met de schaapherder is een onverwachts cadeautje tijdens mijn beleefwandeling over de Ederheide. Een uurtje eerder ben ik vertrokken vanaf de parkeerplaats langs de N224 die de Ederheide en de Ginkelse Heide van elkaar scheidt. Mijn smartphone houd ik bij de hand, want die moet me de weg wijzen. In plaats van een papieren gidsje heb ik een digitale wegwijzer in de vorm van een moderne app en gps. De route die ik wil wandelen wordt weergegeven met een rode lijn, ik ben een blauw bolletje.

Het is een heerlijke dag. Het zonnetje schijnt, een eenzaam wolkje hangt hoog in de lucht. De blaadjes van de berkenbomen ruisen zacht in de wind. Links en rechts van het verharde pad groeien bramenstruiken. De takken zitten vol met nog rode vruchten. Over een paar weken zullen ze zwart en rond zijn. Mits ze voor die tijd niet al opgesnoept zijn door vogels of voorbijgangers.

Highlight

Ik ben nog maar net onderweg, als mijn telefoon laat weten dat ik een zogenoemde highlight heb bereikt. Op het schermpje lees ik dat de rare kuilen onder de bomen loopgraven zijn uit de Eerste Wereldoorlog. Nederland was toen weliswaar neutraal, maar er was wel een mobilisatie. Een foto op het scherm toont hoe zo’n loopgraaf er destijds uitzag. Interessant, intercatief en informatief.

De rode lijn en het ingebouwde kompas sturen me over een kronkelend, onverhard paadje naar de volgende highlight: 4.000jaar oude grafheuvels bovenop de Drieberg. Het uitzicht over de heidevlakte is er fantastisch. Het helpt me eraan herinneren dat ik vaker op moet kijken van het telefoonschermpje.

Satellieten

Het is wel jammer is dat de app me niet waarschuwt als ik te ver van de route afraak. Als je even niet oplet loop je zomaar verkeerd. Heel erg is het niet, want je zult niet snel verdwalen als je overal door satellieten in de smiezen wordt gehouden.

De route gaat verder, over smalle paadjes waar de heidestruikjes krassen maken op blote benen, langs een kunstwerk dat vanuit de verte een beetje aan een kleine kudde schapen deed denken, door een naaldbos naar de Kreelse Plas. Rondom dit kleine ronde meertje is een houten wandelpad aangelegd. Het is een idyllisch plekje waar, zo vertelt de app me, groene kikkers leven en ook de dodaars, een kleine fuutachtige vogel. Omdat het kan, luister ik even naar het geluid dat zij maken. Dankzij een audiofragment op mijn telefoon. Op het houten wandelpad stop ik de telefoon toch maar even weg. De vlonders zijn dan weliswaar omspannen met kippengaas, tegen de gladheid, ze worden er niet minder wiebelig van. Even opletten dus.

Terug op de heide probeer ik me voor te stellen hoe het er hier over een paar weken uit moet zien. De heideplantjes beginnen nu al langzaam in bloei te raken, zodat er een lichtpaarse zweem over de donkere struikjes hangt. Nog even en ze staan allemaal in bloei. Dan is de Ederheide gedekt met een dikke, wollige, dieppaarse deken.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.