Ongeïnspireerd en vlak

Foto ANP

Hanneke van den Berg

Een beetje opportunistisch is Mick Fleetwood altijd wel geweest. Dat begon reeds toen hij in de jaren zeventig de exquise bluesrock van zijn band Fleetwood Mac inwisselde voor middle-of-the road rock.

Maar het supersucces van het album ‘Rumours’ wuifde alle artistieke bezwaren weg. Zo stak ook het concert in de Amerdamse Ziggo maandag muzikaal mager af bij dat in Ahoy vier jaar geleden; maar de belangstelling voor de groep lijkt groter dan ooit.

Je kunt er niet omheen dat Fleetwood Mac een iconische rockgroep is. Drie albums achtereen toverde de Brits-Amerikaans gemixte band in de jaren zeventig een serie popsongs uit de hoed waarmee een generatie zich kon vereenzelvigen. Liedjes die naadloos in de tijdgeest pasten en vaker over verlies dan over verliefdheid gingen – waardoor ze langer houdbaar bleven. En dan was er ook nog die Abbaësque spanning tussen de bandleden op het relationele vlak.Rond 1980 was de magie echter uit de groep weggesijpeld. Solocarrières leken belangrijker geworden. Pas in 2009 kwam er een reünie in de topbezetting, hoewel zonder klavierspeelster en zangeres Christine McVie die een aantal van de beste Fleetwood Mac-songs had geschreven. Desondanks sprankelde de groep dat najaar in Ahoy’.Maandag in de Ziggo begon de band nog voortvarend en geraffineerd met een handvol songs van ‘Rumours’ en even later een sterk blokje ‘Tusk’. De nog altijd hoogblonde, maar verder als een kloeke Tante Pollewop ogende Stevie Nicks pakte, spelend met kraaltjes, shawltjes en kettingen het publiek moeiteloos in. Daarmee verbloemde ze echter niet dat haar altijd wat mysterieuze stemgeluid weldegelijk aan slijtage onderhevig is. Haar ex Lindsey Buckingham blijft een goede gitarist, maar moet het meer van krachtpatserij dan van subtiliteiten hebben.

Het basisviertal Nicks, Buckingham, drummer Fleetwood en bassist John McVie – allemaal achter in de zestig – wordt bijgestaan door twee zangeressen en drie musici, waaronder een ‘schaduwslagwerker’ die zich verscholen achter het enorme drumstel van Fleetwood het hele concert in het zweet staat te trommelen. Na het acceptabele begin zakt het halverwege echter snel in. Maar liefst zeventien van de drieëntwintig gespeelde nummers stonden ook in 2009 al op de ‘setlist’, nota bene in vrijwel dezelfde volgorde. Alleen klonken ze vergeleken met vier jaar geleden ditmaal ongeïnspireerd en vlak.

Er was nog een sprankje hoop dat Christine McVie in de toegift een gastbijdrage zou leveren aan ‘haar’ hit ‘Don’t Stop’, wat ze eind september ook in Londen deed. Dat gebeurde niet. Wat resteerde was een avondje nostalgisch meezingen. Een souvenir van de tijd dat de fans nog tieners waren; en Fleetwood Mac een frisse rockband.

Popmuziek

Fleetwood Mac. Bijgewoond: 7 okt, ZiggoDome, Amsterdam. Daar ook 26 okt. (Uitverkocht)

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.