8

Nanska van de Laar

Mijn zoontje was afgelopen zaterdag jarig en als je 8 wordt, is dat een ding.

Hij begint 364 dagen van tevoren de nachtjes af te tellen en de avond ervoor wordt er ritueel afscheid genomen van de 7. ’Tot over 9 jaar’, zei hij. Maar dan… een kinderverjaardag zoals het bedoeld is zal-ie krijgen! Met papieren slingers die je uittrekt en altijd één kant op vallen zodat je steeds zit te hannesen met 1 meter op elkaar gepropt papier en 5 meter touw waarop niks zit. Liefst zoveel mogelijk verschillende kleuren die lekker vloeken en dan dwars door de kamer en dus niet lafjes tegen een stukje muur.

De taart moet een grote slagroomtaart zijn. Zo’n echte, met ananas en chocoladedriehoekjes erop. De stoel wordt versierd, ballonnen opgehangen en we zingen tot we er bij neervallen. Dat heb ik dan weer van thuis.

De jarige blijft boven totdat-ie geroepen wordt en komt dan onder luid gezang van het gezin naar beneden waar hij of zij in het midden van de kring belandt die in tegengestelde richting rondjes draait. De pubers vinden het ‘verschrikkelijk’, zeggen ze, maar toen we het wilden overslaan bij de verjaardag van mijn zoon van 17 ontstond er protest. Kleine momenten van geluk.

Net als het koppie van de jarige job toen we vroegen of-ie niet stiekem heel vroeg al beneden was geweest. ’Nee echt niet! Maar mag ik op de stoel met de rode slingers?’

Visite is essentieel. En dan niet de hele goegemeente maar gewoon de ooms, tantes, neefjes, nichtjes en opa’s en oma’s. En als je 8 bent geworden begin je 5 uur van tevoren elke 5 minuten te roepen ’Hoe laat komen ze nou?’.

Is aan al deze voorwaarden voldaan, dan kan de grote chaos beginnen. Er wordt gerend door de kinderen, tenen gestoten, gehuild, ruzie gemaakt dat zonder ingrijpen goed komt, om niets gehuild, taart en limonade gemorst, gekotst en ballen over de schutting geschoten. De ouders en opa’s en oma’s die van tevoren hadden gezegd dat ze ’niet heel lang zouden blijven’, belandden in verhitte discussies waarbij uiteindelijk niemand meer weet waar het over ging. En alle belangrijke afspraken erna blijken een stuk minder belangrijk als de BBQ tevoorschijn komt en blijkt dat er genoeg is voor iedereen.

Waren we kapot aan het eind van de dag? Ja! Maar ook voldaan kropen we nog even bij de jarige in bed om de dag door te nemen. Want ook ouders willen graag horen dat we het goed gedaan hebben. ’Wat vond je het leukst?’, is zo’n vraag die nergens op slaat maar je dan toch stelt. Hij zei: ’Dit moment dat we met z’n drieën in mijn bedje liggen’. ’Mooi, dan doen we dat volgend jaar de hele dag’, stelde ik voor. ’Nee pap, het is nu alleen maar leuk omdat het de hele dag veel te druk was.’

Kijk daar doe je het voor.

Met de groeten van Veldhuis,

Richard Kemper

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.