Life during wartime ****

Regie: Todd Solondz. Met: Shirley Henderson, Allison Janney, Ally Sheedy Twaalf jaar heeft het geduurd, maar de disfunctionele familie uit Todd Solondz' 'Happiness' is terug. Ze zijn er weer: de personages die in wrang-geestige scènes het geluk altijd ontschiet.

Met ’Happiness’ sloeg Solondz het filmbeeld van het leven in de Amerikaanse suburbs hard aan diggelen. De film toont geen gezellig buurtleven met barbecues en fijne buren, maar een wereld van schone schijn, waarachter perversiteiten een vruchtbare voedingsbodem vinden. De film zette de toon voor een reeks ’buitenwijkfilms’ en tv-series. Zonder ’Happiness’ geen ’American beauty’ en ’Desperate housewives’. De suburb als een poel van verderf is inmiddels een filmcliché. We weten nu wel dat het achter voordeuren niet pluis is. Solondz nam dan ook een risico door een vervolg op ’Happiness’ te maken. De scepsis kan opzij worden geschoven, want ’Life during wartime’ is Solondz’ beste film sinds ’Happiness’. Anders dan ’Storytelling’ en ’Palindromes’ voelt de film niet als een opgetuigde gimmick. Net als ’Happiness’ draait ’Life during wartime’, waarin alle acteurs uit ’Happiness’ zijn vervangen door nieuwe, om de drie zussen Jordan, die het levensgeluk nog steeds niet hebben gevonden. Sociaal werkster Joy (prachtrol van Shirley Henderson) heeft genoeg van de beloften van haar drugsverslaafde man Allen (’no more crack, no more cocaine, no more crack-cocaine’) en verlaat hem. Nieuwe vraag: hoe verder te leven? Dat ze wordt achtervolgd door spookbeelden van haar vroegere geliefde Andy, die zelfmoord heeft gepleegd, drijft haar tot wanhoop. Dat ze advies vraagt aan haar verbitterde zus Helen (Ally Sheedy), die in Hollywood een succesvolle scenariste van tv-series is, blijkt geen goed idee. Ook Trish (Allison Janney) heeft het moeilijk sinds haar man Bill (Ciarán Hinds) wegens pedofilie in de gevangenis zit en ze er alleen voor staat in de opvoeding van haar twee zoons. Dat ze met de twaalfjarige Timmy (sterke Dylan Riley Snyder) haar seksleven met een nieuwe vriend bespreekt (’When he touched me, I got all wet’) is geen goed idee. Als Bill uit de gevangenis wordt ontslagen, doemen nieuwe problemen op. Klinkt als een soap? Zeker, maar dan wel een soap die de zwarte kanten van het leven niet uit de weg gaat. ’Life during wartime’ bevat meer zwartgallige humor dan de hele jaaroogst aan Hollywoodfilms bij elkaar. Dat het Solondz om meer gaat dan dat, blijkt als de (on)mogelijkheid van vergeving zich steeds meer opdringt als hèt thema van de film. Kan de door zijn vader seksueel misbruikte Billy hem vergeven? En 9/11 dreunt na in Jimmy’s vraag of terroristen vergeving verdienen als zij een reden hadden voor hun daad. ’Life during wartime’ is ontregelend, maf en prikkelend. Jos van der Burg

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.