Retro-feestje vol kattenkwaad

Hanneke van den Berg

Pim en Pom zijn de aaibaarste poezen van Nederland, ook al zijn ze kleurloos en missen ze perspectief. Ze zijn namelijk even zwart-wit en tweedimensionaal als Jip & Janneke (die halverwege de film ook nog even door het beeld steppen).

De makers van ‘Pim & Pom: het grote avontuur’ slaagden er geweldig goed in de door Fiep Westendorp getekende poezen tot leven te brengen in een lange animatiefilm.

Schrijfster Mies Bouhuys baseerde de poezen (Pim is de gestreepte, Pom de zwarte) op haar eigen, echte exemplaren. De verhaaltjes verschenen eind jaren vijftig op de kinderpagina van Het Parool. Fiep Westendorp maakte de illustraties.

De filmmakers blijven haar o zo herkenbare grafische stijl trouw. Als de katten lopen, flapperen hun pootjes gezellig van links naar rechts en hun dopneusjes wijzen in de lucht. Ze tuimelen over pastelkleurige vlakken en slingers, waardoor de film voor oudere bezoekers voelt als een charmant retro-feestje.

De vormgeving zal vooral volwassenen bekoren. Het verhaal is gemaakt voor de kleintjes van 3 tot 7 jaar. Kort gezegd moeten Pim en Pom hun weg naar huis, naar ‘de vrouw’, terug zien te vinden nadat ze ontvoerd zijn door twee stoute nichtjes. Onderweg wordt hun vriendschap op de proef gesteld en leren ze dat niet alle katten zo’n zorgeloos leventje hebben. Sommige, zoals Rooie Johnny (Peter Paul Muller gaat los in plat Amsterdams), leven op straat, andere wachten achter tralies in het asiel.

Met een beetje geluk en wat kleuterempathie hebben wij met Pim & Pom niet alleen een charmante animatiefilm te pakken, maar een paar asieldieren straks daadwerkelijk een nieuw mandje.

Pim & Pom: het grote avontuur

Regie: Gioia Smid

Met stemmen van: Georgina Verbaan, Tjitske Reidinga, Peter Paul Muller

Vier sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.