Laat me

Foto ANP/Kippa

Foto ANP/Kippa

Nanska van de Laar

Vorige week schreef Richard al dat we onze opwachting zouden gaan maken in de Ziggo Dome voor een paar avonden ’Holland Zingt Hazes!’. Afgelopen weekend was het zover, en daar wil ik wat over kwijt.

En dan niet over dat het backstage zo gezellig was met de immer verschrikkelijk ordinaire maar aanstekelijke grappen van dhr. Joling. Ik zou er hier graag een paar optekenen, maar zal ze u besparen mocht u deze bijlage aan het ontbijt lezen. Hoe de schepper zoveel razendsnelle ranzigheid in één mens heeft weten te proppen is mij een raadsel. Never a dull moment, dat dan weer wel!

En ook niet over de MEGA-stem van Leona Philippo die alle vier de shows dwars door m’n ziel ging, maar dan toch afkwam en zei: ’Vonden jullie het wel goed?’. Ook niet over dat er geheel in de geest van Hazes meer dan genoeg bier doorheen ging om de Noordoostpolder weer vol te laten lopen. Zowel voor als achter de schermen! En ook niet over hoe ik de door de volkszangers zo gecultiveerde vibrato nohohohohooit niet meer uit m’n hoofd lijk te krijgen. Ik moet echt oppassen dat ik niet opkom in het theater en zing: Goehoehoeienavohohohond Amstelveeheeheeheen… En ook niet over dat ik het best moedig vond van Roxanne en Andre jr. om liedjes te zingen van hun vader terwijl de ene na de andere jeugdfoto met papa op de achtergrond voorbij kwam. Mij kon je al opvegen en het was mijn vader niet eens! Althans daar ga ik van uit, toch, mam?

Nee, ik wil het even hebben over de vraag die me de afgelopen dagen meerdere keren is gesteld: ’Waarom doen jullie dit, dit past toch niet bij jullie? Jullie zijn theatermakers?’. Klopt, en waarom past dit dan niet bij ons?, was steeds mijn wedervraag. Dan kwam er steevast een eufemisme uit in de trant van ’omdat het iets heel anders is. Niet bepaald Shaffy’.

En dan raak je mij een beetje kwijt. Wat anders is het zeker, maar so what? Wat Hazes bracht was recht door zee ellende. In zijn geval dan vaak doordrenkt met een dikke klodder meezingsaus. Maar dat vind je terug in heel veel populaire liedjes. Neem nou ’Laat me’ van Shaffy. Dat had net zo goed een Hazesliedje kunnen zijn! Dan had het wel wat meer vibrato gehad, maar verder… Ok, Shaffy had nooit iets gezongen als ’Laat die mensen naar hun eigen kijken’, maar dat zijn details. Wat ik maar wil zeggen is dat in een bepaalde hoek Shaffy nogal geprezen wordt om z’n ’Laat me’, maar dat diezelfde hoek nogal van streek raakt als iemand daadwerkelijk dan ook z’n eigen gang gaat. Ik denk dan ook dat de volgende keer dat we zoiets doen m’n antwoord gewoon is (zingend en met lekker veel vibrato): ’Laat me, laat me, laat mij m’n eigen gang maar gahahahaaaaan!’

Met de groeten van Kemper,

Remco Veldhuis

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.