Vertrekkend rector Coornhert: ’Van belang is dat je elkaar vertrouwt’

Vertrekkend rector Coornhert: ’Van belang is dat je elkaar vertrouwt’
,,We willen ook een cultuurverandering”, zegt scheidend rector Henk Tameling.
Haarlem

Het Coornhert Lyceum, dat beroemdheden voortbracht als Lennaert Nijgh en Boudewijn de Groot, krijgt een wisseling van de wacht. De klus van waarnemend rector Henk Tameling zit er na twee jaar op; hij geeft het stokje door aan Nelie Groen.

Beiden hebben, grappig genoeg, een opvallende overeenkomst: hun liefde voor de Wadden. De een was voorzitter van de Waddenvereniging, de ander gaf er teken- en schilderles op een schip.

Lees ook: Nieuwe rector Coornhert: techniek combineren met kunst en cultuur

Hij geniet ervan als een leerling onbevangen zijn kamer binnenkomt met de vraag: wie bent u en wat doet u eigenlijk? En niet omdat er een bordje ’waarnemend rector’ op de deur staat. ,,Prachtige vraag. Het gaat om de inhoud. Niet om de status. Die tijd is geweest.’’

De klus van Henk Tameling (66) als waarnemend rector van het Coornhert Lyceum zit er bijna op. Twee jaar geleden werd hij ’ingevlogen’ omdat de school met een organisatorisch probleem kampte.

,,Ik moest zorgen dat het Coornhert normaal bleef functioneren, een analyse maken van het management, met verbetervoorstellen komen en zorgen dat er een opvolger komt. De leiding bestond uit negen mensen. Nu is dat één rector, vier conrectoren met daarnaast vier coördinatoren. Een zo plat mogelijke organisatie. Het plan ligt er, de MR is ermee akkoord. Er zit continuïteit in.’’

Groninger in Friesland

In 1952 zag Tameling in Groningen het levenslicht. Hij studeerde aan de rijksuniversiteit Nederlandse Taal- en Letterkunde en was klaar in ’79. ,,Toen was er geen werk. Mijn eerste baan was in Leidschendam, daarna Rotterdam. Ik wilde het vak van docent leren. Geleidelijk aan heb ik de kans gekregen door te groeien naar schoolleider. Voor het eerst in Friesland, op een scholengemeenschap in Heerenveen. Dat was voor een Groninger wel even wennen.’’

Tameling heeft twee dochters en is ondertussen twee keer opa geworden. ,,Dus ik hoop straks iets meer tijd voor mijn kleinkinderen te hebben. Ze zijn wonderen. Zo fascinerend. Op een automatische manier wordt je bovenkamer wakker geschud. Je gaat gratis terug in je herinneringen.’’

Rector of directeur, hij vindt schoolleider ’echt een vak’. ,,Ik heb er altijd bewust voor gekozen om na enige tijd wat anders te gaan doen, of iets ernaast. In het onderwijs ligt de tunnelvisie op de loer, omdat je zo wordt opgeslokt door het werk. Ik heb in de politiek gezeten, ik zat in de gemeenteraad en was fractievoorzitter voor de PvdA in Heerenveen. Ben nog door Felix Rottenberg gepolst voor de Tweede Kamer, hij zocht een onderwijswoordvoerder. Maar ik heb gekozen voor mijn privéleven. Daar heb ik geen spijt van gehad.’’

Een cruciale wending nam zijn leven in 2001. Hij nam een sabatical (,,Want ik had een beetje genoeg van mezelf’’), en ging daarna aan de slag als directeur van de Waddenvereniging.

,,65 jaar geleden heb ik leren lopen op Vlieland. Het Waddengebied is mijn tweede leven. Ik schrijf er veel over, heb elke week een column in de Harlinger Courant, houd een blog bij (beleefdewadden.live) en ik heb twee bundels uitgebracht. In mijn vrije tijd afgelopen anderhalf jaar heb ik gewerkt aan een novelle, ’De Zwaardschede’, die half juli uitkomt.’’

Op de vraag wat hem zo intrigeert aan de Wadden, volgt een korte stilte. ,,Eén van mijn gedichten eindigt met: ’Alles verandert en blijft gelijk’. Dat vind ik fascinerend aan zo’n natuurgebied. De invloed van mensen op dat gebied is enorm, terwijl we ons dat niet realiseren. De hoeveelheid plastic in zee heeft geweldig veel gevolgen. Voor mij is van belang dat ik er rust vind. Daar kan ik heel goed mezelf zijn, nadenken, ontspannen, want ik heb een hectisch leven. In september ga ik letterlijk en figuurlijk afstand nemen van mijn werk. Ik stap op de toerfiets en wil het hele Waddengebied - Nederland, Duitsland en Denemarken, 8000 vierkante kilometer, meer dan vijftig eilanden - op de fiets zien en erover gaan schrijven.’’

Rode draad

Onderwijs en natuurbeleving is de rode draad in Tamelings leven, dat is duidelijk. Helemaal stoppen zit er niet in. ,,Ik zal nog één dag per week aan het Coornhert verbonden blijven als adviseur. Kijk, de creatieve kant van de school staat als een huis. We willen meer aandacht gaan geven aan het bètaprofiel van de school. Nelie brengt die technische kant mee. Zij kan de verbinding gaan brengen met wiskunde, natuurkunde, scheikunde en biologie en onze school voor leerlingen nóg aantrekkelijker maken.’’

De figuur Coornhert

,,We willen ook een cultuurverandering’’, vervolgt hij.

,,Elkaar meer feedback geven, meer reflecteren op je werk. Ik heb veel geleerd van de figuur Coornhert. Hij heeft ons iets geleerd over verantwoordelijkheid en vrijheid. Het is ongelofelijk belangrijk tijdens gesprekken je mening te geven zonder waardeoordelen. Van belang is dat je elkaar vertrouwt en dat het geen sancties tot gevolg heeft. ’Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden’. Of een variant: ’Mijn vrijheid eindigt waar die van jou begint’. Wat is jouw rol als docent, wat is jouw rol als leerling? Dat is een fantastisch opvoedkundig thema.’’

Meer nieuws uit Haarlem

Keuze van de redactie