Maigret

Hans Visser

Als ik in Parijs kom, ben ik pas gelukkig als ik even de op zich weinig aantrekkelijke Quai des Orfèvres heb gezien. Daar, op het eiland in de Seine, staat het bureau van de Parijse politie, dus ook het kantoor van commissaris Maigret.

Hij is een wat mopperende man, die het opsporen van een moordenaar minder van belang lijkt te vinden dan het antwoord op de vraag waarom de betreffende moord is gepleegd.

Dat Maigret slechts een figuur is in de tientallen politieromans van Georges Simenon, is volgens mij een vergissing van de realiteit. Voor mij bestaat hij echt. Ik weet zelfs hoe zijn kantoor eruit ziet: een beetje versleten in zwart/wit-tinten van de oude televisie. Hij lijkt trouwens sprekend op de Nederlandse acteur Kees Brusse.

Aan de hand van de speurende Maigret leerde ik Parijs hoe dan ook beter kennen dan Delfzijl. Daarvan weet ik vooral dat die stad aan het eind ligt van de meest noordelijke Nederlandse spoorlijn. In 1931 beschreef Simenon hoe Maigret daar via die lijn arriveerde om een Hollandse moord te onderzoeken.

De romans over Maigret verschijnen nu in een vertaling die past bij onze tijd. Te beginnen met zijn avontuur in Delfzijl: 'Maigret in Holland'. Ik zit dat nu met zoveel plezier te lezen dat ik hoop de stad nog te herkennen als ik daar ooit uit de trein stap.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.