Luik lokt

Mirjam van Twisk
Luik

Onmiddellijk de auto in een parkeergarage gezet, want de stad Luik is door al zijn eenrichtingsverkeer een ramp voor auto’s. Maar voor ons is deze stad Luik het begin van onze verkenningstocht door de provincie Luik, en dan hebben we de auto nodig.

Wie voor de stad alleen komt, kan beter met de trein arriveren, dan zie je meteen het spectaculaire nieuwe station Liège Guillemins, halte op de TGV-lijn tussen België en Duitsland, en de parel van het opgepoetste Luik. Met zijn opengewerkte vormen en golvende lijnenspel van staal, glas en wit beton lijkt het op een uitwaaierende ribbenkast.

Ja, de ooit zo grauwe industriestad Luik herrijst uit zijn kolengruis. Design, architectuur, uitgaan, culinair genot: het is allemaal te vinden in dit met grijze kinderhoofdjes geplaveide culturele centrum en deze grootste stad van Wallonië.

Jaagpaden

’s Middags huren we fietsen en rijden de stad uit, een route volgend van RAVel, het netwerk van autoloze fiets- en wandelroutes langs voormalige spoorlijnen, rustige buurtwegen en oude jaagpaden.

Na 25 kilometer fietsen langs de oevers van de Ourthe bereiken we het dorp Poulseur. Daar banjeren we wat over de ruïnes van het Château de Renastienne en gaan dan het café in, want onze magen rammelen. Boulets gaan we eten, gehaktballen in een friszure saus van sirop de Liège met appels, peren, dadels, azijn, uien en laurier. We krijgen er dikke frieten bij. Als slot café liègeois met peket, ofwel Luikse jenever, en we mogen uit maar liefst 24 smaken kiezen...

Kuuroord

Met de fietsen in de trein keren we terug naar Luik, want inmiddels is het flink gaan regenen. Daar halen we de auto op en rijden naar Chaudfontaine, naar hotel Château des Thermes. Dit is het enige thermale kuuroord in België met bronwater van zo’n 34 graden. Een pure verwenplek, waar ze ook nog eens ontzettend lekker eten op tafel zetten.

In het dorpje Bellevaux brouwt en verkoopt het Nederlandse echtpaar Carla en Wil Schuwer fantastische Belgisch bieren. We slaan van alles wat in voor thuis en rijden dan door naar het bezoekerscentrum Botrange in de Hoge Venen.

Dit hoogstgelegen plateau van de Belgische Ardennen is bedekt met veen, heidevelden, bossen en moerassen. Het ligt 694 meter boven de zeespiegel, waardoor het er altijd een paar graden kouder is dan in de rest van het land. En het regent er tweehonderd dagen per jaar!

Kruis

Nadat we in het bezoekerscentrum Botrange laarzen hebben geleend, gaan we met gids Frans Voets de Hoge Venen in. Zo verdwaal je niet – het gebied is 450 vierkante kilometer groot – en eindig je niet in een sompig moeras, want zo is het velen al vergaan.

Onze gids brengt ons naar de kruisen die ervan getuigen: het kruis van de verloofden bijvoorbeeld. Om te kunnen trouwen, moesten zij officiële papieren ophalen in een ander dorp, maar ze begonnen hun tocht door de Venen pas tegen de avond en verdwaalden. Het Mockel-kruis getuigt van een ander gevaar dat iedereen die de Venen overstak boven het hoofd hing: rovers en moordenaars.

Onbegaanbaar

Het moerassige gebied is en was vaak onbegaanbaar. Sinds de middeleeuwen wordt het doorkruist door paden. Maar als die te nat waren, nam men weer andere routes. Hier en daar staat nog een eeuwenoude stenen richtingaanwijzer, maar ja, die moest je maar net op je pad treffen. En dan is er nog de Via Mansuerisca, een Romeinse weg van zware balken die in 1786 onder het turf vandaan kwam. Hij loopt over een lengte van 6 kilometer dwars door de Hoge Venen, maar liep oorspronkelijk waarschijnlijk van Maastricht naar Trier.

Terug in het bezoekerscentrum leren we hoe in de Hoge Venen eeuwenlang werd geleefd en gesappeld. Mooi, die oude filmpjes waarop je ziet hoe turfsteken precies ging, hoe de herder met zijn kudde over de Venen zwierf en waarom er dankzij die begrazing nu heidevelden zijn. Het is echt een mooi en gezellig centrum, met een boekwinkel, restaurant en openhaard om bij te komen van de wandeling en indrukken.

Speeltje

Over indrukken gesproken: we willen ook nog even naar het legendarische Formule-1-circuit van Spa-Francorchamps, ooit het speeltje van de elite die in Spa kwam kuren. Dit circuit, volgens Michael Schumacher het mooiste ter wereld, is geliefd onder Formule-1-rijders omdat het een natuurlijk traject is. Het voert over heuvels, wat spannende bochten oplevert. Bovendien maakt het hoogteverschil van 200 meter dat er op sommige dagen zelfs een weersverschil is.

Eigenlijk ben ik zelf nu wel klaar om lekker naar huis te racen. Kunnen we daar meteen gaan genieten van ons zelfgeïmporteerde Belgische bier.

Wat & Waar

De stad Luik ligt op ongeveer 210 kilometers per auto vanaf Utrecht. Er is ook een goede treinverbinding vanuit Nederland.

Voor meer informatie: www.belgie-toerisme.nl. VVV van de provincie Luik: www.ftpl.be, www.liegetourisme.be; www.ravel.wallonie.be. Hoge Venen: www.botrange.be; www.spa-Francorchamps.be; www.brasseriebellevauw.be.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.