Kay strijdt tegen zeldzame kinderkanker

Redacteur Haarlem
Heemstede

Elke werkdag een bestraling. De driejarige Kay strijdt tegen een zeldzame vorm van kanker. Voor hem is de stichting Knokken voor Kay opgericht.

De kleine Kay Christiaans uit Heemstede werd een jaar geleden, rond Koninginnedag, ziek. Bij een bezoek aan het ziekenhuis bleek het al gauw foute boel te zijn. Er werd een zeldzame vorm van kinderkanker bij hem geconstateerd. Neuroblastoom, een kankersoort die in Nederland jaarlijks vijfentwintig kinderen treft, van wie vijf het overleven. Maar Kay, die op 13 mei vier wordt, is een vechter. Hij heeft al de ene na de andere behandeling moeten ondergaan. ,,Al die onderzoeken en ziekenhuisbezoeken vindt hij maar niks, maar hij werkt gewoon mee'', vertellen zijn ouders Mark en Marjolein. ,,Hij is altijd vrolijk. Een echte knuffelkont en een gezelligheidsdier.'' Kay speelt graag buiten, maar het rennen gaat hem niet meer zo goed af. Bij zijn laatste opname lag hij acht weken in een ziekenhuisbed, waardoor zijn spieren verzwakt zijn. ,,Zijn spieren moeten weer aansterken. Hij loopt nu nog een beetje als Donald Duck'', zegt zijn moeder met een knipoog. ,,Kay weet heel goed dat hij ziek is. Dat hij slechte cellen in zijn lichaam heeft die hem ziek maken. Hij verwoordt het allemaal heel duidelijk.'' Daarbij wordt hij geholpen door 'Radio Robbie' en 'Chemo-Kasper'. In de boekjes wordt in eenvoudige bewoordingen en met kleurrijke tekeningen uitgelegd wat kanker is en wat chemo- en radiotherapieën doen. ,,Kay weet het precies: Kasper vecht tegen de slechte cellen, maar als hij zijn bril niet op heeft, pakt hij ook de goede cellen. Dan pakt hij per ongeluk de haarcellen, waardoor hij kaal wordt.'' Achter het borstbeen van Kay werden onlangs uitzaaiingen gevonden, waardoor hij de komende periode vierentwintig bestralingen moet ondergaan. Dat betekent elke werkdag één. ,,In principe voelt hij daar niks van. Het zijn 'maar' twee minuten, maar wel twee minuten waarin hij heel stil moet liggen. Ik heb er wel vertrouwen in dat hij dat kan. Zo niet, dan moet hij onder narcose. Maar vierentwintig keer onder narcose? Liever niet.'' Bij ieder onderzoek of elke behandeling in het ziekenhuis mag Kay een kraal aan zijn 'kanjerketting' toevoegen. Inmiddels heeft hij met 346 kralen al een ketting van bijna vijf meter lang. Over de kansen van de kleine Kay hebben Mark en Marjolein geen idee. ,,Volgens ons zijn die positief, maar dat is puur een gevoelskwestie.'' Op de website lievekay.nl laat moeder Marjolein met enige regelmaat weten hoe het met Kay en het gezin gaat. ,,Mensen vinden het prettig om op die manier op de hoogte te blijven, maar het werkt voor mij ook heel therapeutisch. Je staat er weer even bij stil en je schrijft het een beetje van je af.''

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.