Oude ziel

Peter Lodewijks

Medium, de rubriek van Karin Zentveldt

We kunnen wel aannemen dat er een oude wijze ziel in zit, maar hoe controleer ik dat? Moet ik het hem vragen?

’Hé joh, je bent wel gehandicapt, maar ben jij oud? En nu ik je toch spreek, ben je toevallig ook wijs?’

Als hij wijs is zal hij zwijgen. Trouwens wat zal deze informatie toevoegen? Want soms zijn de dingen gewoon zoals ze zijn. We hoeven niet achter alles een diepere betekenis te zoeken. Wellicht is de term ’oude ziel’ een doekje voor het bloeden. Om ouders met een dergelijk kind gerust te stellen. Zodat het mogelijk zin geeft aan hun bestaan. Natuurlijk zou dat een prachtige gedachte zijn. Maar ik ben niet zo van ’de oude zielen’. Eerlijk gezegd weet ik het ook niet.

Wat ik wel weet is dat er een gehandicapte jongeman tegenover mij zit. Die, volgens zijn moeder, het verstand heeft van een klein kind. Hij heeft prachtige blauwe ogen. Het probleem schuilt in het feit dat hij niet kan praten. Dus heeft hij een soort gebarentaal ontwikkeld. Veelvuldig maakt hij het gebaar voor papa. Hij is de allergrootste fan van papa. Als ik aan hem vraag wat het gebaar voor mama is, kijkt hij mij bevreemd aan. Kennelijk is dat voor hem een retorische vraag. Ze zit hier toch naast hem? Voor mama heeft hij geen gebaar. Ik zie dat moeder daar verdriet van heeft. Haar zoon slaakt een diepe zucht. Hij verveelt zich een beetje. Dus laat ik hem een tarotkaart kiezen. Om inzichtelijk te maken, waarom hij de laatste tijd anders reageert. Ik voel dat zijn gehemelte pijn doet. Dat wordt veroorzaakt door zijn gebit. Daar moet nodig iets aan gebeuren. Plotseling begint zijn moeder te huilen. De arme ziel weet dit al heel lang. Maar hoe legt ze aan hem uit dat hij pijn krijgt? Want zijn pijn is haar pijn. Zo werkt nu eenmaal het oeroude moederinstinct. Toch adviseer ik haar ervoor te gaan. Als ze het zo laat zie ik in de toekomst nog veel meer pijn in de mond van haar zoon.

Wanneer ik opkijk zie ik dat ze rechtop is gaan zitten. Ze trekt haar schouders naar achteren. Ik bewonder de snelle schakeling. Van arme ziel naar sterke moeder. Ze neemt ter plekke een wijs besluit. Wacht eens even, nee het zal toch niet? Het oeroude moederinstinct en het wijze besluit van de arme ziel. Ik vind dat ze het heeft verdiend. Een gebaar voor mama.

www.karinzent.nl

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.