Nieuwe polderpioniers kijken je aan als ze hun verhaal vertellen

’Pionier in de polder’ Yara.

Paul van der Kooij
Hoofddorp

In de nieuwe expositie van Historisch Museum Haarlemmermeer, ’Pioniers in de polder’, krijgen niet alleen de eerste bewoners een gezicht. Ook de nieuwste pioniers spreken de bezoeker vanaf vrijdag toe. Studentes journalistiek hebben ze bewust zo gefilmd dat de bezoeker recht tegenover ze zit.

„Het verhaal komt zo dichter bij je; het is geen ver van je bed show”, meldt Suzanne Waanders, een van de studentes. Ook bij het maken merkte ze dat al. Hoe vaak ze ook beelden had gezien van de moeilijke situatie in landen als Syrië, het kwam ’veel meer binnen’ toen ze tegenover mensen zat die oorlogen waren ontvlucht om hier een nieuw bestaan kunnen opbouwen. „Het is heel anders als je mensen spreekt.”

Voor de circa twintig minuten durende film, spraken Suzanne en haar medestudente Annemieke Bosschaart met vier ’totaal nieuwe pioniers in de polder’. Allemaal kregen die dezelfde vragen: Welke opleiding of beroep heeft u genoten? Wat was de reden om weg te gaan uit uw geboorteland? Hoe verliep uw reis? Heeft u iets dierbaars/belangrijks meegenomen op reis? Hoe is uw leven in Haarlemmermeer? Wat is uw toekomstdroom of wens?

De verhalen over de reis vonden de studentes soms ’heel heftig’. Neem de inmiddels 22-jarige Quasim die op zijn vijftiende Afghanistan ontvluchtte via een reis in etappes. Met hulp van een oom belandde hij in Iran. Daarna reisde hij naar Turkije en bereikte hij ons land via Griekenland, Italië en Frankrijk. „Soms zat hij lang op een boot zonder eten.”

Yara

Ook Yara, dochter van een uit Syrië gevluchte journalist, had vanuit Turkije een zware reis. Maar dan in een vrachtwagen die een mensensmokkelaar had geregeld. „Een superslim meisje is ze, dat er echt wat van maakt. In Syrië heeft Yara de middelbare school afgemaakt. Nu doet ze een schakeljaar om psychologie te kunnen gaan studeren.” Quasim zit evenmin stil in Nederland. „Na de schakelklas wil hij hbo rechten gaan doen om verder te komen in de juridische wereld.”

Heel knap vindt Suzanne het hoe mensen verder willen, in een land dat ze niet kennen en met een taal die ze niet zo goed beheersen. Neem statisticus Aymen uit Irak. Met hulp van de vluchtelingenorganisatie van de VN, UNHCR, arriveerde hij in 2008 met vrouw en dochter in Nederland. Inmiddels tolkt hij.

Net als Shaher, die inmiddels 17 jaar in Nederland is, wil hij vooral dat de kinderen ’een goede toekomst’ hebben. Ze verstaan daar niet alleen onder dat ze carrière kunnen maken, maar ook dat ze in veiligheid kunnen opgroeien en eigen keuzes kunnen maken. „Zonder verplichtingen van cultuur en geloof”’, zoals tolk Aymen graag benadrukt.

„Allemaal zeggen ze - en dat vond ik wel bijzonder - dat ze zich hier ook echt vrij voelen en graag willen blijven”, meldt Suzanne. Zij voelde hoe het maken van de film haar ’met de neus op de feiten’ drukte: „Veiligheid en vrijheid zijn voor mij bijvoorbeeld altijd vanzelfsprekend geweest. Dat dat niet voor iedereen geldt, besef ik door de interviews beter dan ooit. En ik hoop dat het verhaal van de nieuwe pioniers de bezoekers grijpt zoals het mij ook gegrepen heeft.”

Naast de film is er ook een audioproject. De antwoorden die de vier nieuwe pioniers uit de film geven, worden daarin naast die van pioniers uit de beginjaren van de polder gezet. Ook het jongere zusje van de psychologe-in-de-dop is hier te horen. „Ze vertelt onder meer over knuffel die zo veel troost gaf onderweg.”

Van de interviews zijn geen langere versies gemaakt. „Wie meer over de geïnterviewden wil weten, moet maar eens een praatje met ze maken.”

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.