Strandpaviljoen

Hein Flach

Op deze grijze dinsdag parkeren we de auto aan de boulevard in Zandvoort, dalen af naar het paviljoen en kiezen een tafel aan het raam.

Het is behaaglijk binnen. Buiten miezert het. Een wandelaar langs de branding trotseert de regen. Boven zee schijnt de zon, waardoor het strand verschillende kleuren bruin krijgt. In de verte vaart een garnalenvisser, parallel aan de vloedlijn.

We bestellen een drankje. Stokbrood met tapenade erbij. Opeens hoor ik gefladder en getjilp. Op de rand van de tafel zitten vijf huismussen ons verwachtingsvol aan te kijken. Ze zijn beweeglijk, vrolijk, sociaal en een beetje brutaal. Ik vind ze leuk, met hun verenkleed van bruin, zwart, grijs en wit - zoals de kleuren van het strand. Het gaat slecht met de huismus in Nederland zegt men, maar hier vliegen ze gewoon door het restaurant. Stiekem voer ik ze kruimeltjes brood. Probeer of ze uit mijn hand eten. Dat weigeren ze. Hoewel mussen behoorlijk kunnen kibbelen, krijgen deze vijf toch geen ruzie. Als mensen nou zo waren, bedenk ik me, dan zou de wereld er vast beter uitzien. Geen Isis, geen Israël en geen zwartepietendiscussie. Eén mus zit vol en doet een poepie op de tafel. Ik veeg het weg met een servet en werp die in de afvalbak. Het personeel heeft niets gezien. Zo. Tijd om af te rekenen. De dag kan niet meer stuk.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.