Op naar de eerste Haarlemmermeerse asperges

Marina Janz met een touwachtige aspergeplant en Emilies Weel met de gewilde koopwaar. In hun aspergeloods aan de Hoofdvaart 132 verkopen ze dikkere en dunnere asperges, kaarsrechte en grove. Dat grove slaat alleen op de vorm: die maakt ook dat dit soort niet in de schilmachine past. De rest vliegt er in een paar seconden doorheen en kan vacuüm verpakt mee naar huis.

'Aspergemoeder' Maria Heger (77) met haar klanten Petronella en Jan van Seumeren bij het straalkacheltje in de aspergeloods.

Het eerste aspergeveld: de bomen staan langs de Hoofdvaart, het werkverkeer in de verte is druk met de omleiding van de A9 rond Badhoevedorp.

1 / 3
Paul van der Kooij
Lijnden

Tot voor kort leek het onmogelijk: asperges in de polderklei. Asperges hebben toch mineraalrijke zandgrond nodig, zoals in Limburg? Limburger Paul Heger, al jaren ’in de asperges’, weigerde zich bij dergelijke aannames neer te legge

Want, zo redeneerde hij, het zou toch mooi zijn wanneer Amsterdammers dagverse asperges uit hun eigen buurt kunnen eten. Tot in Almere liet hij grondmonsters nemen, maar erg gunstig zagen die er niet uit. Contacten met tuinder Jeroen Weel, die akkerbouwgrond heeft in Lijnden is en kassen in Mijdrecht, veranderden de zaak.

Jeroen is altijd in voor iets nieuws. En wat het nog mooier maakte: na grondig onderzoek oordeelde een deskundige dat twee van de vijf percelen die hij en zijn vader binnen de Ringvaart hebben, geschikt zijn voor de aspergeteelt.

Zandlaag

Daar zit, niet te ver onder de oppervlakte, precies de goede zandlaag. Met wat simpel spitwerk is die al boven te krijgen. leerden de afgelopen maanden. Want toen werd de eerste halve hectare onder handen genomen.

Die ligt ingeklemd tussen de Hoofdvaart-oostzijde, Schipholweg en de A9, naast de loods waarin de families en partners van Heger en Weel 9 april al zijn begonnen met de verkoop van asperges. Voorlopig komen die nog uit Limburg. Maar ook de gemeente Haarlemmermeer wil graag dat ze van eigen bodem zijn.

Eigenlijk hadden Heger en Weel ook een zes hectare grote kavel achter de boerderij van pa - aan de andere kant van A9 en Hoofdvaart - willen doen. Omdat ze wat laat waren met het bestellen van de plantjes, lukte het niet om er genoeg te krijgen. Volgend jaar beter...

Mythe

Of op meer plekken in de polder asperges gaan opduiken, durft agrariër Emelies Weel niet te voorspellen. ,,Niet alle grond is er geschikt voor.’’ Ze weet ook niet of collega’s ervoor te porren zijn. ,,We hebben daar nog geen reacties van gehad. Wel van het publiek. Dat vindt het prachtig.’’

Asperges hebben nu eenmaal iets mythisch. En niet iedereen lijkt te kunnen geloven dat die mythe zich ook in het eigen vlakke land kan ontvouwen, getuige gesprekken als: ,,Zijn dat daar aspergeplantjes?’’ ,,Oh, dan heb ik een weddenschap van mijn man gewonnen. Die geloofde niet dat het kon.’’

Harde kluiten

Er zijn nog wel de nodige hobbels te nemen. Zo bleken de kluiten die na het omspitten van het eerste landje boven kwamen, een tikje te hard voor de asperges. Gevoelig als die zijn, hebben die juist een zacht bedje nodig. Dat stimuleert niet alleen hun groei, maar wijst ook de aspergesteker de weg. Daar waar nieuw leven de kop wil opsteken, moet de grond namelijk soepeltjes openbarsten. Ook daarom worden de kluiten uit de grond gefreesd voordat daar bedjes mee gevormd worden boven de planten. Een hoop werk, inderdaad. Maar gelukkig gaan de planten zeven jaar mee…

Hoewel ze nog geen Meerse asperge hebben geproefd, zijn de initiatiefnemers ervan overtuigd dat-ie prima zal smaken. Ook de werkverdeling bevalt. Weel houdt het land ’s winters in de gaten, Heger zorgt voor stekers in het seizoen.

,,Klinkt leuk’’, zegt Jan Ham van MeerBoeren, de organisatie die de aangesloten boeren onder andere helpt bij het zoeken van nieuwe wegen. ,,We zullen kijken of het kan.’’

Verser dan vers

Al verblijft een gemiddelde asperge er nog geen dag, er móest een koelcel komen om de gewilde waar zo vers mogelijk te houden in de loods op de hoek Hoofdweg-oost/Schipholweg bij Lijnden.

Vers is nu eenmaal het toverwoord, weet ook de Amsterdamse groothandel Van der Spijk en Rustenburg. Die is al jaren een goede klant van de Hegers. En toen die hoorde dat de Limburgers in Lijnden aan de slag gingen was die daar niet zo blij mee. Volgens Paul Heger hoeft het bedrijf nergens bang voor te zijn. Waar de groothandel marktkooplui, restauranthouders en winkels bevoorraadt, kunnen in de aspergeloods alleen particulieren terecht. Daar letten pa en ma en partner Marina scherp op. Ook Emelies Wees, partner van Jeroen, doet dat.

Aardigheidje

Omdat pa Heger artritis heeft, zit hij niet elke week in Lijnden. Ma wel. Als ze niet helpt in het stalletje, dan kletst ze wat af met de klanten. Ook maakt en serveert ze - pakweg - aspergesoepjes en -salades. ,,Als aardigheidje voor de klant. Want we hebben natuurlijk geen horecavergunning voor de loods.’’ Soms ook kruipt ze bij de straalkachel die ze in een hoekje bij wat tuinstoelen heeft geposteerd. Want het kan behoorlijk koud zijn in de grote loods.

Ach, ze is al vanaf haar veertiende gewend te werken en ziet dit als ’een laatste klus’. Tot nu toe bevalt het haar prima: ,,De mensen zijn hier meer open dan in Limburg. Ze willen ook alles weten over de asperges en het heerlijke Limburgse land.’’ Om de heimwee niet te veel te laten oplopen, verruilt ze ieder weekeind het tijdelijk gehuurde chaletje op camping Buitenhuizen in Velsen-Zuid voor de eigen bungalow in het land waar ze zo veel van houdt. ,,Toen we het laatst over de Staatsloterij hadden, zei ik tegen mijn man: ’Wat moeten we nog meer als we die winnen?’ ’’

Café in Velden

De familie Heger had van huis uit een café (De Sport) met een kleine tuinderij in Velden bij Venlo. Het café, dat moeder Maria uiteindelijk met haar zoon dreef, verkochten ze toen de aspergehandel van vader Wiel en zoon Paul (Wipa) een steeds grotere vlucht nam.

Begonnen in grensplaatsen als Enschede en Gronau, bevoorraadden ze op zeker moment ook Düsseldorf en Keulen. Nu de markt in Duitsland verzadigd lijkt, probeert Paul het wat meer in de Randstad. De meeste asperges koopt hij bij boeren in: gewoon een kwestie van dagelijks doorgeven wat de klanten nodig hebben, die bestellingen ophalen en langsbrengen.

Langer seizoen

Een deel kweekt hij zelf in de eigen kassen. Die zorgen ervoor dat het aspergeseizoen geen twee maar drie maanden duurt. De einddatum, 24 juni, is een hard gegeven. Wie na St. Jan nog oogst, steekt de planten kapot.

Met het begin kan wel worden gespeeld: in een kas of grond die met buizen is verwarmd, waren de asperges begin april al goed. Twee weken geleden volgden de exemplaren uit de volle grond.

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.