Viswinkel van Hassan is Hollands

HAARLEM - Viswinkel van Hassan Arbain aan de Cronjéstraat 36. United Photos/Paul Vreeker

Emma Fabri
Haarlem

Het verkopen van zijn eerste viszaak in de Amsterdamstraat, in 2011, gaf hem aanvankelijk de noodzakelijke rust om te herstellen van een operatie aan een kapotte kruisband. ,,Afgescheurd bij het voetballen in 1992. Ik loop nog steeds met een knieband.’’ Maar aan die rust moest nu toch echt een einde komen. ,,Ik zag dit pand leegstaan en kon niet wachten om te beginnen.”

Op zijn achttiende maakte hij voor het eerst een haring schoon. ,,Ik kan het me nog goed herinneren: ik vond het prachtig.” Arbain heeft het over de tijd dat hij bij Huigs Vispaleis werkte op het terrein van de Hoogovens, nu Tata Steel.

,,De eigenaar van de zaak, Huig Molenaar, leerde mij fileren. Er ging een wereld voor mij open. Toen was haring compleet nieuw voor me. Nu kan ik me niet voorstellen geen haring te eten. De eerste van de dag is altijd voor mijzelf.”

Kokspapieren

Sindsdien verdient hij zijn boterham in de vis. Arbain heeft in verschillende viswinkels en -restaurants gewerkt, onder andere in IJmuiden, Zandvoort en Amsterdam.

,,Ergens tussendoor heb ik ook nog mijn kokspapieren gehaald en een eigen broodjeszaak gehad.” Zijn eerst eigen viszaak opende hij in 2005 in de Amsterdamstraat.

Arbain is opgegroeid in Haarlem, maar is geboren in Marokko. Zijn ouders emigreerden naar Nederland toen hij een jaar of vijf was. ,,Thuis werd er altijd al veel met vis gekookt. Mijn moeder maakte dan tajines, of bastillas gevuld met garnalen en visfilet.” Een bastilla is een typisch Marokkaans gerecht, dat verschillende vullingen kan hebben. „Een soort loempia, zeg maar. Daar was mijn moeder vaak uren mee bezig. Het was heerlijk.”

„In Marokko vind ik de vis er over het algemeen mooier uitzien dan hier. Maar hier in Nederland heb je een groter asssortiment, zoals verschillende soorten gerookte vis en ook salades. Dat had je niet echt daar.’’

,,Ook eten Marokkanen over het algemeen meer blauwe vis, zoals sardines en graatvis. Die vissoorten kunnen namelijk makkelijk de oven in, bijvoorbeeld als je tajine maakt. Witte vis wordt nooit zo veel gegeten door Marokkanen, merk ik.”

Bouillabaisse

In de gloednieuwe zaak ligt in de flink uitgevallen vitrine een indrukwekkend assortiment aan verse vis, gerookte vis, gefrituurde vis, allerlei vissalades en diverse visschotels. In de hoek staat een diepvrieskast met garnalen, gamba’s en zelfgemaakte bouillabaisse. Je kunt afhalen en ook in de zaak zelf eten. Al moet dat laatste staande, want tafeltjes zijn er niet.

In de toekomst zou Arbain meer maaltijden willen aanbieden, speciaal om mee te nemen. Misschien zelfs ook wel wat meer Marokkaanse gerechten, maar daar twijfelt hij nog over.

„Het product dat ik verkoop is enorm gevoelig. Ik wil de doelgroep die ik heb opgebouwd aan de Amsterdamstraat en nu ook hier, behouden. Ik kan niet opeens iets anders gaan verkopen. Het moet stap voor stap.”

Harde werker

Arbain en zijn Nederlandse vrouw hebben drie zonen. De oudste helpt zijn vader op de zaterdagen. Voor de rest runt Arbain de winkel voorlopig helemaal in zijn eentje. Dat betekent flink buffelen. Hij trekt een brede grijns. „Ik ben een harde werker, ik kan het goed aan.”

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.