Dwingend onder een zacht laagje

Ad Heesbeen

Een afspraak maken met Harry Mens gaat zo: je belt hem gewoon op zijn 06-je. Hij neemt op, denkt drie seconden na en bepaalt datum, tijdstip en locatie. Publicatie liefst ook: „Maar dan wel graag gelijk zaterdag in de krant.”

Een interview doen met Harry Mens gaat zo: hij bepaalt vooraf de grenzen van het gesprek en grijpt in als ze naar zijn smaak worden overschreden. Hij stuurt als hij zijn mening wil afkondigen over de politici aan het roer. En na een uur wikt en weegt hij. „Je hebt toch wel genoeg zo?”

Dwingende man onder een beminnelijk laagje. De zakelijke genen van zijn moeder waar zijn vader de Lech Walesa van Lisse was. ‘Street smart’, zoals hij het noemt, van het type liever werk dan school. Makelaar in het luxe segment,  presentator van Business Class. Als er een gekozen minister-president komt, stelt hij zich kandidaat. „Maar dan moeten ze wel snel zijn.”

Nooit zal hij met pensioen gaan, hij heeft medelijden als hij die mensen ziet die niets meer te doen hebben. Die zie je door hun as heen zakken, fysiek en mentaal. Zichzelf gaan verwaarlozen, zich overgeven aan Koning Alcohol. „Als ik iets teveel drink, is dat op vrije dagen. Ledigheid is des duivels oorkussen.”

Voor hem een strak dagschema. Half zes eruit want hij is ochtendmens. Ochtendkranten lezen, Financieel Dagblad, Volkskrant, Telegraaf, AD, als ze niet tot zijn ergernis pas om zeven uur worden bezorgd. Mail. Ochtendjournaals van NOS en RTL. BNR luisteren. En om half negen klaar voor de strijd. „Ik heb drie uur nodig, maar dan heb ik de wereld in mijn zak en in mijn kop.” Daar tegenover staat: om half vijf gaat het licht uit. Dan absorbeert hij niks meer, leest hij geen e-mails meer. Alleen nog Parool en NRC, die gaan mee naar het strand in Noordwijk. Elke dag een uur lopen. En in het weekend anderhalf uur spinnen, thuis op zijn spinfiets, tijdens zijn eigen uitzending. Ziet hij meteen wat hij fout heeft gedaan, of zijn haar verkeerd zat of dat hij te zwaar is.

Zijn vader had een eigen bedrijf. Katholiek gezin, zeven kinderen, vier jongens, drie meisjes. Hij de oudste. Vanzelf werkte iedereen mee in de kwekerij. „Wat dat betreft, klink ik als een oude predikant. Ik gun iedereen alles, maar als ik zie met welk gemak mijn jongste dochters zeggen: geef me eens twintig euro.” Lacht: „Nou ja, als het een goed onderbouwd doel is, laat ik me nog wel veroveren.”

Vroege dood

Door de vroege dood van zijn vader werd hij snel volwassen. Hij was 17, had geen enkel sociaal toezicht, zakte voor zijn eindexamen havo en zei gelijk tegen de docenten: jullie zien mij hier niet meer terug. Zijn moeder hertrouwde binnen een jaar. Het gezin bleef niet homogeen, iedereen ging zijn eigen weg. Goed contact? „Mwoah, we zijn zeven eigenwijsjes geworden. Maar niks kwaads over mijn moeder. Die is vorig jaar overleden tot mijn grote verdriet.” Hij zegt tegen iedereen: beid je tijd. Ze was niet de makkelijkste, maar hij had meer met haar moeten optrekken, dat is een verwijt dat hij zichzelf wel maakt. Tot het laatste toe was ze strijdbaar. Zijn broer en zus, beiden arts, hadden gezegd: het duurt niet lang meer, je moet langskomen. „Maar ze was een taaie, daar deed ze toch nog drie maanden over. Een dag voor ze doodging, was ik bij haar. Ze lag daar, met die oogjes dicht. Ineens pakte ze mijn hand en zei: oh, ben ik er nog? Doe dan mijn gebit maar weer in.”

Bloembollen

Mens was na de dood van zijn vader gids op de Keukenhof en werd commissionair in bloembollen. Een paar jaar later voltooide hij in een paar maanden tijd zijn makelaarsopleiding. Want zo slecht als hij kon leren, zo goed kon hij leren als hij gemotiveerd was. „Ik kan heel goed makelen. Makelen is eigenlijk psychologie. Ik durf te zeggen dat ik een heel goed ontwikkeld gevoel voor mensen heb. En ik vond die bollen toch een te kleine wereld.”

Om daar onmiddellijk op te laten volgen dat de wereld hem nu eigenlijk niet klein genoeg kan zijn. Hij is een patriot. Op vakantie gaat hij altijd naar Frankrijk, St. Tropez, waar hij een huis huurt want om er te kunnen kopen moet je minimaal een rijke een corrupte Rus zijn. „Ik hoef niet naar China. En in mijn jeugdjaren ben ik een keer naar Amerika geweest, daar hoef ik ook niet meer heen. Verschrikkelijk die Amerikanen, nagemaakte mensen.”

Hij werd succesvol als makelaar, begon op te vallen in het circuit van Bekende Nederlanders. Hij was de man die Pavarotti naar Nederland haalde, kreeg een radioprogramma op Talkradio, toen kwam de televisie. Hij heeft toch iets van theater in zijn bloed. Zijn vader was regisseur van de plaatselijke toneelvereniging. En hij had er tien jaar kerkkoor op zitten. „Heel Volendam heeft dezelfde kwaal. Ik was de Jantje Smit van Lisse.”

En hij gaf Pim Fortuyn een forum, werd financier van diens LPF.  „Pim is groot geworden in mijn programma. Er werd honend over gedaan.” Zoals vaak honend over de handel en wandel van Mens. „Er zijn weinig journalisten die positief over me schrijven.”

Toen zijn dubbelleven uitkwam – behalve zijn echtgenote, met wie hij twee dochters heeft, bleek hij tien jaar een verhouding te hebben met een andere bij wie hij nóg twee dochters heeft – dook de roddelpers daar gretig bovenop. Hij heeft twee gezinssamenstellingen achter de rug, omschrijft hij het zelf. „Hoeveel kerels verzwijgen het en lopen daar nog mee rond? Je moet het vertellen. Niet te vroeg, maar als het moment daar is.”

Schandalen

De schandalen en schandaaltjes zijn geluwd. Mens heeft met het Openbaar Ministerie geschikt in de vastgoedfraudezaak. „Om van het gezeur af te zijn. Niet als schuldbekentenis.” Business Class gaat zijn zestiende jaar in. En in oktober wordt hij grootvader, zijn ex loopt al te kloeken en hij heeft op een 3D foto persoonlijk vastgesteld dat zijn kleinzoon niet op hem lijkt.  „Een koninklijke onderscheiding zit er niet in. Maar ik kan de koning geruststellen: die hóef ik ook niet. Ik zie teveel mensen met zo’n ding van wie ik weet dat ze ’t niet verdienen. En anderen die geen lintje krijgen, terwijl ze het wel verdienen.”

Je zou, bedacht hij toen hij van de parkeerplaats naar het Amsterdamse hotel liep, het eeuwige leven moeten hebben. „En dan in de fysieke staat van nu. Niet minder.”

+

Paspoort

Geboren als Hermanus Clemens Maria Mens, Lisse, 29 januari 1947

Woont tegenwoordig in Noordwijk  Dochters Suze en Marlous met ex_echtgenote Suze Mens; dochters Sarah en Nour met ex-vriendin Mona Boukhrouf

Afronding makelaarsopleiding 1975, Oprichter Mens Makelaars 1997

Autobiografie Als een mens iets wil 1997, Presentator Talkradio 1999 - Start Business Class

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.