Vrolijke fluiter

Wessel Mekking

Ik heb een hekel aan autorijden. Dat is niet erg handig als je journalist bent, maar met de bus en/of trein kom je een eind. Plannen is daarbij cruciaal.

Onlangs moest ik naar het verre Wormerveer om Wolter Kroes te interviewen over zijn band met Hoofddorp. Volgens de openbaarvervoersplanner zou ik een uurtje onderweg zijn. Die tijd kon ik mooi besteden om me in te lezen en me voor te bereiden op mijn interview met de immer enthousiaste zanger.

Op het station van Zaandam moest ik overstappen op een lijnbus, maar de gloednieuwe halte kon ik niet meteen vinden. Bus gemist en de volgende ging pas een half uur later.

Ik heb ook een hekel aan te laat komen. Zou Kroes in het echt ook zo’n vrolijke man zijn, begon ik me in de bus af te vragen. Ik kan me voorstellen dat iemand chagrijnig wordt als de journalist bijna een half uur te laat is, dacht ik, al lopend over het afgelegen bedrijventerrein.

Veel te laat en bezweet belde ik aan bij Kroes’ kantoor. Achter de deur klonk vrolijk gefluit dat steeds dichterbij kwam. Van chagrijn was geen sprake bij de vrolijke Zaankanter, hoewel hij een drukke dag voor de boeg had. Kroes nam alle tijd voor het interview en liet enthousiast wat nieuwe liedjes horen. Ook bracht hij me naar het station van Krommenie.

De volgende keer als ik een lift nodig heb, weet ik Wolter te vinden.

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.