Wulbert Stam, krachtpatser in een kilt

,,Ik ben gedoemd tot in de eeuwigheid te blijven sporten’’, zegt Wulbert Stam.

Wessel Mekking
hoofddorp

Zijn kilt draagt-ie niet alleen tijdens het sporten. Ook als hij thuis is, heeft Wulbert Stam het traditionele Schotse kledingstuk regelmatig aan. Gewoon, omdat-ie zo lekker zit. Hoofddorper Stam (43) doet mee aan de Highland Games. Nog één wereldkampioenschap en dan houdt hij het voor gezien. Alhoewel?

Nog altijd is hij bloedfanatiek. De achterbak van zijn auto ligt vol trainingsmateriaal. Speciale schoenen waar-ie meer grip mee heeft tijdens het hamerslingeren, gewichten en zware stenen. Gemiddeld vier keer in de week werkt hij zich uit de naad. Niet alleen in de sportschool, maar ook in het Haarlemmermeerse Bos.

Eerder oefende hij in het parkje voor de deur, maar na het opknappen van het groen besloot Stam een andere plek te zoeken om in de buitenlucht te trainen. Het bos is een prima plek om te smijten en te slingeren. Alleen is daar onlangs wel zijn favoriete boomstam gestolen. ,,Een mooie boom, niet te groot en gladgestreken’’, baalt Stam. ,,Geen boomstam is met de ander te vergelijken.’’

Slungel

Sinds een krappe tien jaar legt de Hoofddorper zich toe op de Highland Games. Boomstam werpen, hamerslingeren, een steen uit stand werpen; dat soort werk. Stam begon zijn sportcarrière als basketballer, bij topclub Den Helder. Hij haalde als lange slungel zelfs de nationale jeugdselectie. Maar basketbal was voor hem niet te combineren met examens, militaire dienst, werk en een pril gezin. Ook was het niet goed voor zijn knieën. Via de sportschool kwam hij in aanraking met de sterkemannenwedstrijden, waarbij de deelnemers onder meer zware ballen optillen en gigantische banden omduwen. Maar Stam had te weinig kracht om mee te strijden om de prijzen.

Hij maakte kennis met de Highland Games, waarbij meer techniek komt kijken. Hij voelde zich al snel thuis in dat wereldje. De kameraadschap onder de Highland Games-deelnemers spreekt Stam het meest aan. ,,Het mooist is dat ik vriendschappen heb over de hele wereld. Ik heb vrienden in Schotland, IJsland, Duitsland, noem maar op. Laatst had ik een IJslander en Fransman logeren die hier meededen aan een wedstrijd.’’

Het is ook niet zo’n heel groot wereldje. Iedereen in Europa kent elkaar. Niet in Schotland, toch de bakermat van de Highland Games, maar in de Verenigde Staten kunnen dit soort sporters professionals worden. Veel ’highlanders’ komen daar uit de atletiek. ,,In Schotland heeft wel elk dorp zijn Highland Games. Dat zijn niet alleen de heavy events, maar bijvoorbeeld ook wielrennen, hardlopen en doedelzak spelen.’’ Het ruige van Schotland spreekt Stam aan. Hij trouwde in een kilt, maar denk niet dat hij een purist is. Hij heeft nog maar één kilt - noem het geen Schotse rok - en het motief ervan heeft volgens Stam geen speciale betekenis.

Op de foto

Tijdens de trainingen en wedstrijden trekt hij veel bekijks. In het Haarlemmermeerse Bos wordt hij vaak op de foto gezet als hij aan het trainen is. En Stam geeft maar wat graag uitleg over zijn passie. En van de wedstrijden worden vaak hele shows gemaakt. ,,Het is een rondreizend circus en wij zijn de clowns.’’

Als veertig-plusser doet hij mee bij de masters. In die klasse werd hij twee maal Nederlands kampioen. Vandaag gaat hij in het Gelderse Wapenveld op voor zijn derde nationale titel. Op sommige, meer technische onderdelen wordt hij nog steeds beter, getuige de persoonlijke records die hij recent nog verbeterde. Maar die zijn niet het gevolg van meer kracht, maar van een verbeterde techniek. ,,Mijn kracht wordt juist minder’’, vertelt Stam. ,,Een paar jaar gelden was ik op mijn sterkst. Ik ben een strebertje, dus het frustreert me dat het minder wordt.’’ Ook krijgen zijn knieën, toch al zijn zwakke plekken, steeds ’op hun sodemieter’ en moet hij steeds langer herstellen na de forse inspanningen.

Laatste

Het wereldkampioenschap komende september in Schotland wordt zijn laatste wedstrijd, klinkt het. Hoewel? ,,Wat moet ik als ik niet kan sporten? Het is een verslaving. Topsport is niet gezond’’, weet Stam. En hij is niet de enige die zijn afscheid aankondigde en toch nog wat langer doorging. ,,Sommigen zijn al zes keer gestopt’’, lacht Stam. ,,Ik vind het te leuk om te doen.’’ Zijn favoriete onderdeel is het hamerslingeren. ,,Ik ben lang en daar heb ik voordeel van.’’ Stam is 1,95 meter groot en weegt zo tussen de 136 en 142 kilo. Hij bekommert zich niet zo om zijn gewicht, een beetje overgewicht is prima in deze tak van sport.

Stoppen met wedstrijden of niet, hij blijft sowieso verbonden aan de Highland Games. Nu is hij al actief voor de Highland Games Federatie, hij heeft onder meer het secretariaat onder zijn hoede. ,,Misschien word ik wel scheidsrechter.’’ En helemaal stoppen met sporten, kan niet eens. ,,Mijn spieren houden mijn gewrichten bij elkaar. Ik ben gedoemd tot in de eeuwigheid te blijven sporten.’’

De mooiste beker

In zijn huis- en zijn slaapkamer staan talloze gewonnen bekers. De mooiste vindt Wulbert Stam de prijs die hij in 2009 in het dorpje Est in de wacht sleepte. Hij behaalde daar het goud in de B-klasse. De beker is voor hem de meest waardevolle, omdat hij hem won vlak nadat zijn vriend en verzorger Douglas Keijser was overleden. De geëmotioneerde Stam droeg de overwinning op aan zijn kameraad.

Basketballen en boksen

Wulbert Stam werd op 11 januari 1971 geboren in Den Helder. Bij de lokale topclub basketbalde hij daar op nationaal topniveau. Ook bokste hij en deed-ie mee aan sterkemannenwedstrijden. Stam woont met zijn vrouw Mika en hun kinderen Iggy, Freyja en Pablo in de Hoofddorpse wijk Overbos. In het dagelijks leven is Stam projectmanager bij woningcorporatie Ymere.

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.