Turkse hazelaar

Peter Lodewijks

De notentijd is weer aangebroken. Met noten worden meestal walnoten bedoeld, maar je kunt in het Nederlandse klimaat meer noten kweken, zoals de pecan- en hazelnoot. Voordeel van een hazelaar is dat hij weinig ruimte hoeft in te nemen. Want weliswaar groeit een hazelaar uit tot een flinke struik, maar als hij te groot wordt, zaag je hem gewoon bij de grond af. En hazelnoten zijn minstens zo lekker als walnoten.

De gewone hazelaar wordt zelden in tuinen aangeplant, terwijl hij toch veel voordelen heeft. Om te beginnen de vroege bloei. Ten tweede de bruikbaarheid van de soepele twijgen. Van de dikkere takken kun je een tuun - een gevlochten tuinafscheiding - maken en moestuiniers gebruiken ze graag als bonenstaak. Over het nut van een hazelaar bestaat geen twijfel, maar over de sierwaarde kunnen we twisten. Je hebt natuurlijk de vroege bloei, vaak al in februari, maar de rest van het jaar treedt een hazelaar nu niet bepaald op de voorgrond. Voor de tuin zijn er daarom verscheidene siervormen geselecteerd.

Corylus avellana ’Aurea’ is een zwakgroeiende struik met goudgeel uitlopend blad in het voorjaar. Een sprookje, vooral met een onderbeplanting van blauwe boshyacinten. In de loop van het seizoen wordt het blad groen. Corylus avellana ’Heterophylla’ heeft gewoon groen blad, maar het is diep ingesneden, waardoor de hele struik en luchtige indruk maakt. Voor liefhebbers van treurbomen hebben we Corylus avellana ’Pendula’, met afhangende takken. Persoonlijk vind ik dit meer iets voor op een kerkhof. Over de kronkelhazelaar, Corylus avellana ’Contorta’, wil ik het hier niet hebben. Op die struik heb ik in het verleden al genoeg gescholden.

Corylus avellena is niet de enige soort. Uit Zuid-Europa komt Corylus maxima, een hazelaar die te herkennen is aan zijn langwerpige noten. In tuinen komen we deze hazelaar vooral tegen in zijn roodbladige vorm: Corylus maxima ’Purpurea’. Het blad van deze struik is opvallend koperrood in de lente, maar in de zomer wordt het zo donker dat de struik als een massief blok in de tuin staat. Niet iets voor op de voorgrond dus. Een andere hazelaar met kleine noten is de Turkse hazelaar, Corylus colurna. Dit is geen struik, maar een boom die je vrijwel uitsluitend als laanboom tegenkomt. Ik ben er tenminste nog nooit een in een tuin tegengekomen - jammer, want het is een decoratieve boom die met het vorderen van de leeftijd allen maar mooier wordt. De noten van de Turkse hazelaar zitten verstopt in grote clusters van ragfijn verdeelde kelkslippen. Het zijn ware kunstwerken waar ik urenlang naar kan kijken. Deze liggen in het najaar zomaar op straat, totdat ze worden geplet onder autobanden. Het wordt tijd dat de tegenwoordig zo modieuze stadsboeren zich hier eens om bekommeren, want de noten van de Turkse hazelaar mogen dan klein zijn - ze zijn minstens zo lekker als die van de gewone hazelaar.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.