Beter poelier dan psychiater

Foto ANP

Nanska van de Laar

Beloning: doosje Belgische bonbons. Bij vier hanen. Ze zijn het verdriet waar het hier om gaat. De hanen gaan in de Gentse Waterzooi, morgen. Eerst slachten. Eerst doodmaken. Dat is het hem. Niemand wil er van weten. Dat hanen zo lastig kunnen zijn dat ze dood gemaakt moeten worden.

Telefoon. Ze zegt dat ze Annie heet en noemt het dorp waar ze woont. Zo kreeg je vroeger vanzelf een achternaam. Het is een dorp iets verderop. Het verhaal is de vaart over gegaan. Dat ik kippen slacht. Het komt door een buurvrouw die drie hanen lopen had en een buurvrouw daar weer naast, die gek werd van de beesten. Ze kraaiden haar wakker, ver voor ze op moest staan om kranten rond te brengen. De hanen moesten weg. Of burenruzie. Maar niemand wou ze hebben. Niemand in het dorp die wist hoe ze fatsoenlijk dood te maken.

Alleen ik. Het is al meer dan tien jaar geleden. Maar het wordt nog altijd verder verteld. Voor vervelende hanen moet je bij hem zijn.

Ik heb er allerminst plezier in. Mijn eigen haan is trouwens door een vos gegrepen, met de laatste kippen.

Ik ben geen poelier, mevrouw.

Annie begrijpt het. Maar, zegt ze, ik heb het overal gevraagd, ik kan niemand vinden, het is om wanhopig van te worden, mijn tuin is in een woestenij veranderd. Goed dan. Ik doe het. Ze brengt de hanen. En bonbons, dankbaar.

Scharrelen noemen ze het in de stad. Wat kippen en hanen op een erf doen. Omspitten zal u bedoelen.

Er zijn twee goede redenen om twee goede kippenboeken aan te schaffen. Mooie plaatjes, maar vooral ook leer je er uit hoe je gelukkig worden kan met kippen en welk ras het beste past bij je persoonlijkheid. Er zijn kippen die graag op schoot komen zitten. Ze zijn er die in een boom gaan wonen en je hebt er die graag vliegen, de schutting over, naar de buren. Fantastisch ook aan ouderwetse kippen is, dat ze keukenafval eten en naaktslakken. In ruil voor eieren.

De tweede gewichtige reden: je leert uit beide boeken ook waarom je er eventueel maar niet aan moet beginnen en liever kippen koopt in de speelgoedwinkel. Van het merk Schleich!

Titel van het ene: ’Kippen’ van Hans L. Schippers (uitg. Roodbont). Titel van het andere, zojuist verschenen in België: ’Kippen in de tuin’ van Johan Deblaere en Geert Gommers (uitg. Velt). Doortastende schrijvers. Wie kippen houdt en kuikens krijgt moet weten dat er ook haantjes worden uitgebroed. Ze kunnen lastig worden en elkaar vermoorden. Beter dan ze naar het park brengen of het bos; en beter ook dan de kinderboerderij waar vreemd genoeg het aantal haantjes altijd op peil blijft en de oppasser nooit voor kipfilet naar de supermarkt hoeft, beter is het om ze zelf te slachten. In beide boeken wordt zorgvuldig uitgelegd hoe dat moet. Niet iedere lezer is daar van gediend, zegt Hans Schippers, maar toch ook wordt hij er om geprezen.

Dus ik doe het niet meer Annie, je kunt het voortaan zelf.

Nieuws. Onderzoek aan de faculteit Sociale Psychologie in Nijmegen, wijst uit dat naarmate meer mensen kippen houden, er evenredig minder zielzorg nodig hebben.

Wat moeten de psychiaters dan? Even doorleren. Voor poelier.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.