Bombino rockt en bonkt

Bombino is jong en goed ogend. En daardoor veel beter 'in de markt te zetten'. PUBLICITEITSFOTO

Leontien van Engelen
haarlem

Op de toonaangevende Amerikaanse muziekwebsite AllMusic.com is de muziek van Bombino fraai omschreven. Meditatief en aards tegelijk, daar komt het op neer.

De uitgestrektheid van het Sahara-landschap verklankt. En vervolgens ook op zijn meest recente album 'Nomad' vastgelegd onder hoede van rockmuzikant en -producer Dan Auerbach. Komende zaterdag staat de touareg-gitarist uit Niger, die hard op weg is de wereld te veroveren, in het Patronaat.

Traditioneel

De ritmes zijn traditioneel, zegt de nu drieëndertigjarige gitarist die eigenlijk Omara Moctar heet, keer op keer in interviews. Repetitieve hinkstapsprong-ritmes die recensenten vaak verleiden tot metaforen als een eindeloze karavaan voorbijtrekkende kamelen. Die cadans vormt het fundament waarop Moctar zijn speels kwispelende en knisperende, uiterst melodieuze gitaarbouwwerkjes plaatst.

Soloartiest

Bombino is niet de enige die dergelijke muziek maakt, en ook beslist niet de eerste. Al meer dan tien jaar brengt de Malinese toeareggroep Tinariwen het rockgeluid van de Afrikaanse woestijn op de westerse podia. Sinds een jaar of vier geldt dat ook voor hun nog wat mysterieuzer klinkende landgenoten Tamikrest. Maar dat zijn groepen. Bombino is 'soloartiest', jong en goed ogend. En daardoor veel beter 'in de markt te zetten' als popster. En dat is precies wat er op dit moment gebeurt.

Niger ontvlucht

Omara Moctar woonde natuurlijk niet tot een paar jaar terug in een tent met vijf geiten, ver van de bewoonde wereld. Wel is het zo dat hij als kind het door politieke onlusten geplaagde Niger een tijdlang met zijn vader en grootmoeder moest ontvluchten. Bij familie in Algerije leerde hij gitaar spelen en zag op MTV en gelijksoortige zenders Jimi Hendrix en Dire Straits die hem inspireerden. Tegelijk hoorde hij tapes met Afrikaanse muziek, zoals van de Milanese gitaarvirtuoos Ali Farka Toure. Dat vormde hem. Als 15-jarige ging hij terug naar Niger en kwam in de leer - en in de band - bij een plaatselijke coryfée, Haja Bebe. Omara was de jongste van de groep. En de kleinste. Zo kreeg hij zijn bijnaam: Bombino. Kleintje.

Kansen

Als hij naast gitaarspelen één kostbaar talent heeft, dan is het om op het juiste moment op precies de goede knop te drukken. Een man die zijn kansen grijpt. Na zijn degelijke, maar nog wat onopvallende debuut 'Agadez' uit 2011 ziet Bombino nu opeens alle aandacht op zicht gericht met het door Dan Auerbach geproduceerde 'Nomad'. Het album rockt, bonkt en galoppeert. Authentiek? Absoluut, want het Afrika van 2013 is ook het Afrika van Facebook, Twitter en YouTube. De Sahara incluis.

Bombino: Zaterdag 19 oktober. Patronaat, Haarlem.Website BombinoBombino op Facebook

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.