Ondanks goede acteurs blijft Railway Man oersaaie film

Hanneke van den Berg

Oorlogsveteraan Eric Lomax (Colin Firth) is een uitgesproken treinfanaat. Hij weet alles van locomotieven en overstapmogelijkheden maar weinig van sociale interactie.

Als de praatgrage Patti (Nicole Kidman) het hem tijdens een ritje onmogelijk maakt zich in zijn tabellenboekje te begraven en hem een ’onverwachte bonus’ noemt, ontdooit Lomax. Hij is op slag verliefd.

Het is een voorbode van de rest van ’The railway man’: te kort door de bocht. Wat begint met een aandoenlijke romance aan de grauwe Engelse kust ergens in de jaren ’80, verandert rap in een plichtmatig verhaal over wraak en vergeving.

Tijdens de huwelijksnacht komt Lomax’ traumatische oorlogsverleden plots naar boven. Ineens heeft Patti niet meer te maken met een lieve, saaie man maar met iemand die zich totaal afsluit en elke nacht gillend en zwetend wakker wordt.

Een oorlogsmakker licht een tipje van de sluier op.

Als krijgsgevangenen hielpen ze in WOII aan de beruchte Dodenspoorlijn (’The bridge on the river Kwai’) in Thailand. Lomax werd flink gemarteld, zoals te zien is in flashbacks. Zijn Japanse kwelgeest blijkt nu tourgids op de plek des onheils en Lomax gaat vol wraakgevoelens terug naar Thailand om zijn oorlogsverleden de baas te worden.

Het is haast niet te geloven met dergelijke steracteurs, een flink budget en bovenal een sensationeel waargebeurd verhaal, maar ’The railway man’ is een oersaaie film. De flashbacks ogen fraai maar de shots zijn fantasieloos en voelen kunstmatig. Daardoor missen ze de beoogde emotionele uitwerking. Zelfs Firth kan met al zijn tastbare smart de boel niet op de rails houden.

The railway man

Regie: Jonathan Teplitzky

Met: Colin Firth, Nicole Kidman, Stellan Skarsgård

Twee sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.