Goed voornemen

Henk Geist

Voor het eerst in mijn leven ben ik een nieuw jaar begonnen met een goed voornemen.

Dat is te danken aan Maud, onze enthousiaste, speelse, donkerbruine Labrador, die sinds april deel uitmaakt van ons gezin. Ze is gek op stokken, holt daar onophoudelijk achteraan om ze terug te brengen bij het baasje.

Dat gaat wel eens mis. Een akelig exemplaar bleef een keer in haar wang vastzitten. Die stok moest door de dierenarts met een chirurgisch ingreepje worden verwijderd. De oude wond werd een paar maanden later weer door een stok opengereten. Opnieuw hechtingen.

Op de laatste dag van onze kerstvakantie, in een stadspark in Maastricht, kwam Maud weer enthousiast aangerend met een stok. Vooruit dan maar, ik kon de verleiding niet weerstaan, nog even gooien, met beleid natuurlijk en er zaten geen scherpe punten aan. Niks aan de hand.

Even later op het terras bij de lunch begon ze te kwijlen en te piepen, wilde niet meer eten en drinken en hield haar kaken stijf op elkaar. We vertrouwden het niet en maakten vanaf het terras in Maastricht een afspraak met de dierenarts in Haarlem.

Tot ieders verbazing constateerde die een gat van tien centimeter onder haar tong! De wond is gehecht, het gaat al weer beter met Maud. Mijn goede voornemen: nooit meer een stok gooien. Dat gaat lukken. Zeker weten.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.