’Niet afhankelijk van zon’

Jeroen van Son. Foto: Cees de Geus

Jeroen van Son bij het strandkapelletje voor bruiloften. Foto: Cees de Geus

1 / 2
Ed Brouwer

Het verdienmodel van een strandtenthouder lijkt simpel: hoe meer zon, hoe meer omzet. De praktijk blijkt toch wat weerbarstiger.

Je verzint het niet: benieuwd zijn hoe het ideale zomerweer van strandpaviljoenhouders er uit ziet, als eerste (je moet toch ergens beginnen) binnenlopen bij de Sunseabar in Wijk aan Zee en dan vriendelijk ontvangen worden door iemand die zich voorstelt als… Jeroen van Son. Vijftien jaar geleden nam hij een seizoenpaviljoen van 70 vierkante meter over, dat hij met twee zakenpartners uitbouwde tot een beachclub van circa 1.400 m2 die jaarrond open is. Aan de vooravond van de eerste officiële hittegolf sinds jaren, schetst Van Son zijn ideale zomer. ,,Drie maanden met normaal, stabiel weer. Wel zonnig maar niet te warm, een graad of 22, 23, en vooral niet te veel uitschieters naar boven.”

Code Oranje

Als de weermannen en -vrouwen op radio en televisie op maandag voorspellen dat het vrijdag ’strandweer’ wordt, ziet Van Son de bui al hangen. ,,Zeker als voor het eind van de dag ’Code Oranje’ wordt afgekondigd, met onweer, regen en wind. Mensen varen blind op zo’n voorspelling. Ook als de bui uitblijft, gaan ze in de loop van de middag voor de zekerheid toch op huis aan. Terwijl ze op hun tablet of smartphone de hele tijd op Buienradar.nl zitten te kijken en dus zien dat de weersvoorspelling niet uitkomt!”

Sportief

Mede dankzij de samenwerking met evenementenbureau Summit Sports, vinden bij de Sunseabar veel (sportieve) bedrijfsevenementen, partijen en bruiloften plaats. Van Son prijst zich daarbij gelukkig met het brede strand van Wijk aan Zee dat zich met zijn harde zand goed leent voor een populaire sport als blokarten.

,,Het klinkt vreemd, uit de mond van een strandpaviljoenhouder, maar anders dan een seizoenpaviljoen dat alleen ’s zomers open is zijn wij niet afhankelijk van goed weer. Als de weerman ’strandweer’ voorspelt en de reuzel door de hitte je kont uitloopt, leidt dat tot een invasie. Al die mensen willen ’s avonds à la carte eten, terwijl wij op een dag maximaal 450 à 500 eters kunnen faciliteren. Er komt dan een moment waarop we ’nee’ moeten verkopen en, geloof me, dat doen we niet graag. Bovendien is het moeilijk om het werkbaar te houden, voor jezelf en voor je personeel, als er op een snikhete dag zo’n invasie op je afkomt.”

Fata morgana

Natuurlijk, erkent Van Son, op zo’n dag met ’strandweer’ draait hij een topomzet. ,,Maar wat mensen wel eens vergeten is dat het keihard werken is en dat je veel moet investeren. Dat kapelletje daar, met dat rieten dak, hebben we speciaal gebouwd voor bruiloften. En afgelopen voorjaar hebben we de windschermen rond het terras moeten vervangen. Ze waren nog maar vijf jaar oud, maar zo dicht bij zee, in weer en wind, slijt alles ongelofelijk hard.”

Het lijkt een fata morgana, maar verbaasd gadegeslagen door de zonaanbidders op het strand nadert in de verte nadert toch echt een grijze rouwauto. De vurenhouten kist wordt voorzichtig naar buiten getild en de Sunseabar ingedragen. ,,Onze eerste condoleance”, licht Van Son het wat onwerkelijke tafereel toe, dat goed past bij de uiteenlopende doelgroepen die hij met zijn strandpaviljoen wil bedienen. ,,De overledene had een strandhuisje in Heemskerk en was gek op de zee en het strand. Dan is dit de best denkbare plek om afscheid te nemen.”

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.