Stephan

Susanne Moerkerk
Haarlem

Elke klas heeft wel zo’n jongen die geen vlieg kwaad doet. Geen ruzies wil, nooit boos wordt en die het met iedereen kan vinden. Een jongen die soms wat onhandig overkomt en daardoor juist de harten in de klas voor zich weet te winnen. In onze basisschoolklas was dat Stephan.

Na de eindmusical ging ieder zijn eigen weg, maar elke vijf jaar komt onze klas nog samen. Sinds het afscheid vraag ik me voorafgaand aan elke reünie weer af: Wie koopt er als eerst een huis? Wie woont er samen? Wie zal als eerste trouwen? En wie krijgt er als eerste kinderen? Op Facebook zie ik foto's van zwangere buiken voorbij komen, huissleutels, kinderen, reizen en katten. Dus die vragen zijn eenvoudig te beantwoorden.

Aan één vraag had niemand van ons gedacht. 'Wie van ons is er als eerste niet meer bij?'

Op onze laatste klassenfoto staat hij tweede van links, bovenaan. Hij lacht een beetje, maar niet zo breed als ik me hem herinner. Ik pakte deze foto erbij toen dit weekend deze laatste vraag werd beantwoord. Direct was er een online contact met alle klasgenoten, een kaart, bloemen en vooral verwarring en verslagenheid.

Deze week zien wij hem voor het laatst. Daarna heffen we als klas het glas op Stephan. De eerste reünie zonder..

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.